سید عباس عراقچی

@s_a_araghchi · Persian · active

کانال‌ اطلاع‌ رسانی دکتر سید عباس‌ عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران🇮🇷 توییتر: twitter.com/araghchi اینستاگرام: instagram.com/araghchi

Subscribers 18.3K Subscribers, last 30 days: 18.3K → 18.3K +0 24h
Reach per post (ERR) 8.8%1.6K avg views
Posting 6.7/day last 20 hours ago
Reactions per 1K views 0.0
  1. 📸دیدار سرکنسول جدید جمهوری اسلامی ایران در کربلا با وزیر امور خارجه 🔹محمدرضا سکوت سرکنسول جدید جمهوری اسلامی ایران در کربلا، پیش از عزیمت به محل ماموریت با سید عباس عراقچی وزیر امورخارجه دیدار و برنامه پیشنهادی خود را برای پیشبرد وظایف محوله در مسئولیت جدید ارائه کرد. 🔹وزیر امور خارجه در این دیدار ضمن آرزوی موفقیت برای سرکنسول جدید کشورمان در کربلا، با اشاره به اهمیت روابط خوب و برادرانه میان جمهوری اسلامی ایران و جمهوری عراق به‌عنوان دو کشور مسلمان و همسایه، به‌ویژه در حوزه‌های دینی، مذهبی و تبادلات مردمی، بر ضرورت تسهیل تردد زائران و ساماندهی هر چه شایسته تر سفرهای زیارتی میان دو ملت تأکید کرد. 🔸@s_a_araghchi

  2. 🎥 بقایی سخنگوی وزارت امور خارجه: آقای دکتر عراقچی با تعداد قابل توجهی از همتایانش در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل دیدارهایی خواهند داشت 🔸@s_a_araghchi

  3. edited

    امروز که برای ششمین مرتبه «قدرت مذاکره» تجدید چاپ می شود، باور دارم حوادث یکسال اخیر اهمیت این مفهوم را بیش از گذشته آشکار کرده است که مذاکره هرگز جایگزین قدرت نیست؛ بلکه امتداد قدرت است. هنر سیاست خارجی در پیوند دادن این دو با یکدیگر است؛ پیوندی که جمهوری اسلامی ایران در دشوارترین شرایط توانست آن را حفظ کند. تردیدی نیست که روایت این روزها هنوز کامل نشده است. بیان آنچه در این فصل از تاریخ دیپلماسی ایران رخ داد، نیازمند نوشتاری مستقل است. در حقیقت، آنچه در فصل هفتم این کتاب درباره دیپلماسی در کوران حوادث جنگ دوازده‌روزه نوشته‌ام، تنها پیش‌درآمدی است بر تجربه‌ای که بعدها باید با جزئیات و تأمل بیشتری روایت شود. این فصل، بیشتر ثبت لحظه‌ها و تصمیم‌ها در میانه بحران بود؛ اما اکنون که با فاصله‌ای بیشتر به روزهای دو جنگ دوازده‌روزه و چهل‌روزه می‌نگرم، ابعاد دیگری از آن تجربه خود را آشکار می سازد؛ ابعادی که نشان می‌دهد دیپلماسی، در سخت‌ترین شرایط نیز متوقف نمی‌شود، بلکه گاه درست در دل بحران معنا و ضرورت خود را می‌یابد. دیپلماسی همیشه در سالن‌های آرام و مجلل و در فضایی به‌دور از التهاب و خطر انجام نمی‌شود، گاهی در ساختمانی آغاز می‌شود که بوی خون و باروت در فضای آن پیچیده است؛ در سنگرها و پناهگاه‌ها، و در روزها و شب‌هایی ادامه می‌یابد که صدای انفجار از دور و نزدیک به گوش می‌رسد و جنگ، سایه سنگین خود را بر همه تصمیم‌ها و محاسبات می‌گستراند. در چنین شرایطی، دیپلماسی نه هنر گفت‌وگو در آسودگی، بلکه تلاش برای احقاق حقوق یک ملت، و یافتن راهی به سوی صلح عزتمندانه و شرافتمندانه، در میانه خون و آتش است. روایت آن روزها، روایت «دیپلماسی زیر آتش» است. اگر عمری بود کتاب «دیپلماسی زیر آتش» را با همه جزئیات این دو جنگ و دیپلماسی مرتبط با آنها خواهم نوشت. سلام و درود می فرستم به روح بلند حضرت آیت الله سید علی خامنه ای رهبر شهید انقلاب اسلامی قدس سره الشریف، و همه فرماندهان و همقطارانی که یک به یک شهید شدند اما سنگر جهاد و خدمت را رها نکردند. و عرض ارادت می کنم خدمت ملت بزرگ ایران که صبورانه همه مصائب جنگ را تحمل کردند و با حضور هر شب خود در خیابان ها و میادین حماسه آفریدند، حماسه ای که ناشی از برانگیختگی یک ملت در زمانه جنگ و آتش بود. در پایان، لازم می دانم مراتب سپاس و قدردانی خود را از انتشارات اطلاعات، به ویژه حمایت و همراهی جناب آقای سید حمید سیدی، برای تجدید چاپ این اثر ابراز کنم. تداوم ارتباط یک کتاب با مخاطبان جز با همت ناشری معتبر و مسئولیت پذیر میسر نخواهد بود. شکوه ای نیست ز طوفان حوادث ما را، دل به دریازدگان خنده به سیلاب زنند تقدیم به چهل شهید گرانقدر وزارت امور خارجه و شهدای مظلوم ناوشکن دنا و مدرسه شجره طیبه میناب 🔸@s_a_araghchi

  4. edited

    مقدمه کتاب «قدرت مذاکره» نوشته دکتر سید عباس عراقچی/۲ آغاز تلخ جنگ چهل‌روزه را هرگز فراموش نخواهم کرد. نشانه‌ها از دو روز قبل آشکار شده بود؛ وزرای امور خارجه کشورهای منطقه در تماس های تلفنی نسبت به وقوع بدترین سناریو هشدار داده بودند. همچنین تحرکات سیاسی و آرایش نظامی آمریکا درمنطقه، به اضافه گزارش‌های اطلاعاتی و فضای بین‌المللی همگی حکایت از آن داشت که اوضاع به سمت بحرانی بزرگ در حرکت است. جمعه ۸ اسفند ۱۴۰۴ از آخرین دور مذاکره با آمریکا در ژنو بازگشتم و ساعت ۹ صبح شنبه ۹ اسفند برای ارائه گزارش تحولات و بررسی شرایط، به دفتر رهبری رفته بودم. هیچ‌کس اما نمی‌دانست فاصله ما با آغاز جنگ، نه چند روز و چند ساعت، بلکه تنها چند لحظه است. ناگهان همه چیز تغییر کرد. جنگ با حمله به همان نقطه آغاز شد. آنچه تا دقایقی پیش موضوع بحث و تحلیل بود، ناگهان به واقعیتی عریان تبدیل شد. صدای انفجار، ریزش سقف ها و دیوارها، و دود و آتش جای گزارش‌ها و پیش‌بینی‌ها را گرفت. در آن لحظه دیگر کسی درباره احتمال جنگ سخن نمی‌گفت؛ جنگ آغاز شده بود. وقتی از آنجا خارج شدم، بوی باروت و غبار سهمگین این جنایت،که منجر به شهادت رهبر عزیزمان شد، بر لباس‌هایم نشسته بود. به هر شکل بود خودم را به وزارت امور خارجه رساندم، حتی فرصت بازگشت به خانه و تعویض لباس نبود و این بی‌بازگشتی بیش از چهل روز به طول انجامید. به وزارت امور خارجه که وارد شدم، مرحله‌ای از تاریخ دیپلماسی کشورم آغاز شد که ادامه تاریخ جنگ دوازده‌روزه بود و آن را به عنوان «دیپلماسی زیر آتش» در ذهن خود ثبت کرده بودم. شب و روز در هم آمیخته بود. به رغم هشدارِ قرار گرفتن در فهرست ترور، مجبور به برقراری تماس های دیپلماتیک به هر شکل ممکن بودم. مذاکره با سران دولت‌ها، وزرای امور خارجه، مدیران سازمان‌های بین‌المللی، گفت‌وگوهای پیاپی با رسانه های دنیا، رایزنی با دوستان و حتی مواجهه با مخالفان، به صورت بی‌وقفه ادامه داشت. هر ساعت خبر تازه‌ای از میدان می‌رسید، از خبر کشتار بی رحمانه دانش‌آموزان، معلمان و تعدادی از اولیاء مدرسه میناب، حمله به ناو غیرمسلح دنا، شهادت فرماندهان و مقامات، بمباران مناطق مسکونی و مراکز صنعتی ... تا خبر اصابت دقیق موشک های ایرانی، ساقط شدن هواپیماها و پهپادهای دشمن و به خصوص شکار اولین جنگنده اف-۳۵، و بالاخره بسته شدن بااقتدار تنگه هرمز. هر تحول میدانی می‌توانست معادلات سیاسی را تغییر دهد. در همان حال که نیروهای مسلح در میدان نبرد از کشور دفاع می‌کردند، دیپلمات ها و کارگزاران سیاست خارجی کشور نیز در دو حوزه دیپلماسی رسمی و دیپلماسی عمومی همزمان با قوت وارد عمل شدند. آنها وظیفه داشتند صدای حقانیت مردم ایران را به جهان منتقل کنند، از مشروعیت دفاع ملت ایران صیانت نمایندو مانع از آن شوند که متجاوزین اهداف سیاسی خود را از طریق جنگ محقق سازند. و از همه مهم‌تر، ماموریت داشتند چهره پرصلابت و حاکی از اعتماد به نفس ملت ایران را به رخ دنیا بکشند. آن چهل روز، روزهای متفاوتی بود. اما این بار نیز واقعیت، خود را بر تحلیل‌های نادرست تحمیل کرد. مردم ایران در خیابان‌ها و در متن زندگی روزمره خود نشان دادند که سرمایه اصلی قدرت ملی این کشور هستند. نیروهای مسلح فراتر از برآوردهای دشمن ظاهر شدند و همزمان دستگاه دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران از نخستین ساعات بحران توانست روایت واقعی تحولات را به جهان منتقل کند. آنچه در برابر چشم جهانیان شکل گرفت، تصویری از کشوری بود که نه تنها توان دفاع از خود را دارد، بلکه از انسجام و اعتماد به نفس لازم برای عبور از سخت‌ترین شرایط برخوردار است. تجربه این دو جنگ برای من، بیش از هر چیز، یادآور یک حقیقت قدیمی بود، همان که در این کتاب سعی کرده بودم نشان دهم: دیپلماسی و قدرت در تقابل با هم نیستند بلکه در یک راستا و هم گام یکدیگرند. دیپلماسی زمانی مؤثر است که بر پایه قدرت استوار باشد و قدرت زمانی به نتیجه پایدار می‌رسد که از مسیر دیپلماسی تثبیت شده باشد. کسانی که این دو را در برابر هم قرار می‌دهند، یا یکی را فدای دیگری می کنند، نه دیپلماسی را می‌شناسند و نه قدرت را. 🔸@s_a_araghchi

  5. edited

    مقدمه کتاب «قدرت مذاکره» نوشته دکتر سید عباس عراقچی/۱ هنگامی که نخستین چاپ «قدرت مذاکره» در سال ۱۴۰۳ منتشر شد، هدفم آن بود که از حاصل سال‌ها حضور در عرصه دیپلماسی سخن بگویم؛ و از جهانی که در آن گفت‌وگو، چانه‌زنی،تفاهم و اقناع‌سازی، سرنوشت ملت‌ها را رقم ‌زند نه جنگ و خونریزی. در آن زمان، احتمالا کسی تصور نمی‌کرد که در فاصله‌ای نه‌چندان طولانی، جمهوری اسلامی ایران دو جنگ متوالی را در کمتر از یک سال پشت سر بگذارد و دیپلماسی ایران دشوارترین و پرمخاطره‌ترین شرایط تاریخ معاصر خود را تجربه کند. اکنون که این سطور را به مناسبت چاپ ششم کتاب می‌نویسم، همچنان در روزهایی تاریخ ساز به سر می بریم. آنچه در دو جنگ دوازده‌روزه و چهل‌روزه رخ داد اکنون به بخش مهمی از حافظه تاریخی ملت ایران تبدیل شده‌ است، در حالی که حدود دو ماه بعد از آتش بس در جنگ چهل‌روزه، هنوز مذاکرات بین ایران و آمریکا برای رسیدن به توافقی که جنگ را به طور دائمی خاتمه دهد، ادامه دارد. سوال مهم این روزها ولی آن است که آیا مذاکرات با آمریکا در حالی که هر دو مذاکره قبلی به جنگ منتهی شد، عاقلانه است؟ این سوال، اگرچه در نگاه نخست ساده به نظر می‌رسد، اما در واقع روایتی وارونه از حقیقت ارائه می‌دهد. دو جنگ مزبور نه از دل مذاکره، بلکه از دل خطاهای محاسباتی دشمنان ایران زاده شدند. در هر دو مقطع، آنچه طرف مقابل را به سمت انتخاب گزینه نظامی سوق داد، تصور یک ایران ضعیف بود که توان مقاومت مؤثر خود را از دست داده است. در نخستین مورد، فضای منطقه پس از حوادث ناشی از عملیات طوفان الاقصی در غزه دستخوش تحولات عمیقی شده بود. ضربات وارده به مقاومت در لبنان و سوریه، شهادت سید حسن نصرالله و مجموعه رویدادهای پس از آن، در مراکز تصمیم‌سازی آمریکایی ـ صهیونیستی این تصور را پدید آورده بود که موازنه قدرت در منطقه تغییر کرده است. آنان به خطا گمان کردند که جمهوری اسلامی ایران در نتیجه این تحولات دچار ضعف راهبردی شده و زمان مناسبی برای تحمیل اراده شان فرارسیده است. آنان در ابتدا ترجیح ‌دادند از مسیر کم‌هزینه‌ترِمذاکره، البته به تعبیر خودشان «مذاکره از طریق زور»، به اهدافشان دست یابند. حال آنکه مذاکره در منطق جمهوری اسلامی ایران همواره ابزاری برای تأمین منافع ملی از موضع اقتدار بوده است، نه پذیرش فشار و تحمیل. از همین رو، هنگامی که در تحقق اهداف خود از این مسیر ناکام ماندند، راه دشوارتر را برگزیدند؛ راهی که به گمان آنان می‌توانست پیروزی را تضمین کند: جنگ! اما واقعیت ایران چیزی نبود که در برآوردهای آنان منعکس شده بود. جامعه ایرانی، برخلاف پیش‌بینی‌ها، در برابر تهدید خارجی متحدتر شد. نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران نیز توانمندی‌های ویژه ای به نمایش گذاشتند که بسیاری از ناظران خارجی انتظار آن را نداشتند. مهم‌تر از همه، ایرانیان نشان دادند که در لحظات خطر، اختلاف‌نظرهای داخلی را کنار می‌گذارد و در دفاع یکپارچه از استقلال و حاکمیت کشور لحظه‌ای تردید نمی‌کنند. همین واقعیت بود که متجاوزان را ناگزیر ساخت از اهداف اولیه خود عقب‌نشینی کنند و در نهایت به آتش‌بس تن دهند. کمتر از یکسال بعد، همان خطای محاسباتی به شکلی دیگر تکرار شد. این بار تلاش کردند ابتدا با تشدید فشارهای اقتصادی و ضربه زدن به انسجام اجتماعی ایران از طریق طراحی رویدادهای تروریستی دی ماه ۱۴۰۴ کشور را در چرخه‌ای از بی‌ثباتی و فرسایش وارد کنند و سپس با امکانات کافی برای جنگی طولانی‌تر وارد عملیات نظامی شوند. شکل گیری و تقویت انگاره ونزوئلایی شدن ایران در ذهن تصمیم سازان امریکایی، آنان را در باور غلط خود مصمم تر کرده بود. این انگاره که ایران دچار شکنندگی درونی شده مهاجمان را برای تصمیمات غلط متهور ساخته بود، با این وجود این ذهنیت بیش از آنکه بر واقعیات استوار باشد، بر آرزوهای سیاسی خودشان تکیه داشت. در خیال آنها، ایران در مسیری مشابه تجربه برخی کشورهای گرفتار بحران‌های عمیق اقتصادی و اجتماعی قرار داشت و تنها یک فشار نهایی برای فروپاشی مقاومت آن کافی به نظر می‌رسید. نتیجه این خطای محاسباتی جنگ چهل‌روزه بود. این بار نیز همچون بار قبل با مذاکره آغاز کردند و بعد از آنکه دوباره به سد مستحکم مواضع استوار ما در مذاکرات برخورد کردند، به راه حل قبلی بازگشتند:جنگ! 🔸@s_a_araghchi

  6. 📌انتشار چاپ ششم و هفتم کتاب «قدرت مذاکره» همراه با مقدمه جدید 🔹کتاب قدرت مذاکره به قلم دکتر سید عباس عراقچی حاصل بیش از سی سال تجربه کاری نویسنده در وزارت امور خارجه است. 🔸@s_a_araghchi

  7. 📌سخنرانی سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه در کنفرانس «فراخوانی برای یک چرخش جهانی: بازگرداندن توسعه به مرکز توجه، احیای کرامت انسانی و بازسازی عدالت در جهانی پرآشوب»/۲: خانم‌ها و آقایان، 🔹اگر حقوق بین‌الملل زمانی که منافع قدرت‌های بزرگ اقتضا می‌کند نادیده گرفته شود، دیگر نمی‌توان از حاکمیت قانون سخن گفت. اگر حقوق بشر برای برخی ملت‌ها حقی ذاتی و برای برخی دیگر امتیازی مشروط باشد، دیگر نمی‌توان آن را جهان‌شمول نامید. اگر نهادهای بین‌المللی، از جمله سازمان ملل متحد، نتوانند در برابر تجاوز ایستادگی کنند و عاملان نقض حقوق بین‌الملل را پاسخگو سازند، طبیعی است که اعتبار و مشروعیت این نهادها آسیب ببیند. 🔹اما راه‌حل، کنار گذاشتن چندجانبه‌گرایی نیست. برعکس، جهان امروز بیش از هر زمان دیگری به چندجانبه‌گرایی واقعی، مؤثر و عادلانه نیاز دارد. چرخش جهانی مستلزم اراده و شجاعت سیاسی برای تغییر مسیر حرکت کنونی است: از نظامی‌گری به سوی توسعه پایدار، از مداخله‌گرایی به سوی احترام به حاکمیت ملی، از مجازات جمعی به سوی حمایت از غیرنظامیان، از پاسخگویی گزینشی به سوی عدالت جهان‌شمول، و از جنگ‌های بی‌پایان به سوی صلحی پایدار. 🔹این تغییر مسیر یک انتخاب آرمان‌گرایانه نیست؛ یک ضرورت است. باید بپذیریم که هر جنگی هزینه‌ای بسیار فراتر از میدان نبرد دارد. هزینه جنگ‌ها را مالیات‌دهندگان می‌پردازند، اما سنگین‌ترین بهای آن را مردم عادی با جان، خون، خانه، آینده و امنیت خود می‌پردازند. جهان به یک نسل دیگر از جنگ‌های بی‌پایان نیاز ندارد. به استقرار نیروهای نظامی بیشتر نیاز ندارد. به مداخله بیشتر و خونریزی بیشتر نیاز ندارد. 🔹آنچه جهان نیاز دارد، یک پارادایم جدید است؛ پارادایمی که در آن توسعه، بخشی از امنیت تلقی شود؛ حاکمیت کشورها محترم شمرده شود؛ حقوق بین‌الملل بدون تبعیض و به‌طور برابر بر همگان اعمال گردد؛ و هیچ منفعت سیاسی، راهبردی یا ژئوپلیتیکی بر جان انسان‌ها اولویت پیدا نکند. 🔹در خاورمیانه، امنیت پایدار نمی‌تواند از بیرون منطقه دیکته شود. امنیت منطقه باید متعلق به خود منطقه باشد. کشورهای منطقه باید بتوانند درباره امنیت، ثبات، توسعه و آینده مشترک خود گفت‌وگو کنند و راه‌حل‌های خود را بدون مداخله قدرت‌های خارجی بیابند. 🔹برای جمهوری اسلامی ایران، این صرفاً یک دیدگاه نظری نیست. این رویکرد، حاصل تجربه‌ای تاریخی و درسی است که ملت ایران هزینه‌های سنگینی برای آن پرداخته است. ما باور داریم امنیت پایدار از مسیر گفت‌وگو، اعتمادسازی، همکاری و احترام متقابل میان کشورهای منطقه حاصل می شود، نه از مسیر حضور نظامی قدرت‌های خارجی و تحمیل اراده آنان. عالیجنابان، 🔹جامعه بین‌المللی امروز در برابر یک انتخاب تاریخی و تمدنی قرار دارد. می‌توانیم همین مسیر را ادامه دهیم؛ مسیر نظامی‌گری، مداخله، تقابل و جنگ‌های بی‌پایان. یا می‌توانیم اراده و شجاعت تغییر مسیر را داشته باشیم. می‌توانیم توسعه را دوباره در مرکز توجه قرار دهیم. می‌توانیم کرامت انسان را بر محاسبات قدرت مقدم بدانیم. می‌توانیم عدالت را از انحصار و گزینش خارج کنیم. و می‌توانیم دوباره به حقوق بین‌الملل معنا و اعتبار واقعی ببخشیم. این همان چرخش بنیادینی است که جهان امروز به آن نیاز دارد. و زمان آن، نه فردا و نه در آینده‌ای نامعلوم؛ زمان آن اکنون است. 🔸@s_a_araghchi

  8. 📌سخنرانی سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه در کنفرانس «فراخوانی برای یک چرخش جهانی: بازگرداندن توسعه به مرکز توجه، احیای کرامت انسانی و بازسازی عدالت در جهانی پرآشوب»/۱: عالیجنابان، میهمانان ارجمند، خانم‌ها و آقایان، 🔹امروز در اینجا گرد هم آمده‌ایم تا درباره عنوانی سخن بگوییم که نه‌تنها بازتاب‌دهنده چالش‌های پیش روی ما، بلکه بیانگر مسئولیتی است که همگی بر دوش داریم: «فراخوان برای یک چرخش جهانی؛ بازگرداندن توسعه به کانون توجه، احیای انسانیت و استقرار دوباره عدالت در جهانی آشفته تر». 🔹دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم، بیش از هر زمان دیگری به یک تغییر مسیر بنیادین نیاز دارد؛ چرا که در آن جنگ، مداخله، تحریم و اعمال زور، به جای آنکه استثنا باشند، به ابزارهای عادی سیاست تبدیل شده‌اند. حال پرسش اساسی این است: چگونه به این نقطه رسیده‌ایم؟ چگونه نظامی که برای جلوگیری از جنگ، حمایت از صلح، حراست از کرامت انسان و تضمین اجرای عدالت بنا شده بود، امروز در برابر تجاوز، کشتار غیرنظامیان و نقض آشکار حقوق بین‌الملل تا این اندازه ناتوان شده است؟ 🔹پاسخ را باید در یک واقعیت تلخ جست‌وجو کرد: دهه‌ها مداخله خارجی، فشار نظامی و جنگ‌های بی‌پایان در خاورمیانه، یک حقیقت انکارناپذیر را به اثبات رسانده است: مداخله نظامی امنیت ایجاد نمی‌کند و اعمال فشار و اجبار نیز به صلح منجر نمی‌شود. در عوض، جنگ به‌عنوان یکی از ابزارهای اصلی روابط بین‌الملل عادی شده و به تداوم الگویی از تقابل و منازعه دائمی انجامیده است. 🔹تراژدی غزه و جنایات مستمر ارتکابی از سوی رژیم اسرائیل، از روشن‌ترین و هولناک‌ترین جلوه‌های این الگوی شکست‌خورده است. آنچه در غزه می‌گذرد، صرفاً یک تراژدی انسانی نیست؛ آزمونی برای وجدان و مسئولیت جمعی جامعه بین‌المللی است. کشتار غیرنظامیان، آوارگی اجباری، مجازات جمعی و تخریب زیرساخت‌های حیاتی، زمانی که بدون پاسخگویی مؤثر باقی ماند، به لبنان هم گسترش یافت. 🔹اکنون الگویی خطرناک شکل گرفته است؛ الگویی که در آن زور نظامی دیگر به‌عنوان آخرین راه‌حل مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، بلکه به سازوکاری دائمی برای بازطراحی چشم‌انداز سیاسی و امنیتی منطقه تبدیل شده است. در چنین شرایطی، تجاوز عادی می‌شود، تشدید تنش نهادینه می‌شود و ویرانی، از یک پیامد جنگ به ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاسی تبدیل می‌گردد. این روند در مرزهای غزه و لبنان متوقف نشد. 🔹تجاوز نظامی ایالات متحده و رژیم اسرائیل علیه ایران نیز در همین چارچوب قابل فهم است؛ جنگی که غیرقانونی، ناعادلانه و تجاوزکارانه و بدون هیچ تحرک قبلی بود. این جنگ بخشی از الگوی گسترده‌تر از تجاوزهای بدون مجازات، از جمله کارزار ترورهای هدفمند مسئولان ایرانی، تهدید علیه مقامات و شخصیت‌های سیاسی، نقض حاکمیت کشورها و بی‌کیفرمانی اقدامات تجاوزکارانه است. اگر با واکنش مؤثر جامعه بین‌المللی مواجه نشوند، به‌تدریج مرزهای ممنوعه حقوق بین‌الملل را از میان خواهند برد. 🔹چنین سیاست‌هایی نتایجی جز فاجعه کشتار ۱۶۸ دانش‌آموز بی‌گناه در میناب نخواهد داشت. کشته‌شدگان این‌گونه جنایات تنها اعدادی در میان آمار قربانیان جنگ نیستند. پشت هر یک از این جان‌های ازدست‌رفته، یک خانواده، یک آینده و یک زندگی قرار داشت. این همان نقطه‌ای است که باید از خود بپرسیم: تا کجا؟ چه زمانی می‌گوییم دیگر بس است؟ 🔸@s_a_araghchi

  9. 🎥سخنرانی سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه در کنفرانس «فراخوانی برای یک چرخش جهانی: بازگرداندن توسعه به مرکز توجه، احیای کرامت انسانی و بازسازی عدالت در جهانی پرآشوب» در مجمع گفتگوی جهانی ۲۰۲۶ به میزبانی انجمن سیاست خارجی اندونزی 🔸@s_a_araghchi

  10. 📞گفتگوی تلفنی وزرای امور خارجه ایران و پاکستان 🔹 سیدعباس عراقچی وزیر امور خارجه کشورمان و محمد اسحاق دار معاون نخست وزیر و وزیر امور خارجه پاکستان ظهر امروز شنبه به صورت تلفنی گفتگو کرد. 🔹در این تماس تلفنی، طرفین درباره موضوعات مورد اهتمام دو کشور و آخرین تحولات منطقه رایزنی و تبادل نظر کردند. 🔸@s_a_araghchi

  11. 📸سخنرانی وزیر امور خارجه در مجمع گفتگوی جهانی 🔹سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، به‌عنوان سخنران اصلی در مجمع گفتگوی جهانی۲۰۲۶ به میزبانی انجمن سیاست خارجی اندونزی به صورت مجازی سخنرانی خواهد کرد. 🔸@s_a_araghchi

  12. 📌پاسخ عراقچی وزیر امور خارجه کشورمان به پیام اخیر وزیر امور خارجه فرانسه؛ اشک تمساح بس است آقای بارو!! 🔹یک و نیم میلیون الجزایری در جریان جنگ استقلال آن کشور توسط فرانسه قتل‌عام شدند. پاریس کمتر از یک‌دهم آن‌ها را رسماً ثبت کرده است ولی همچنان از هرگونه عذرخواهی بابت جنایت‌های استعماری خود خودداری می‌کند. 🔹اشک تمساح بس است آقای بارو. سکوت شما در زمانی که آمریکا کودکان دانش‌آموز ما را قتل‌عام کرد، گویای همه چیز است. 🔸@s_a_araghchi

  13. edited

    🎥گزارش بخش نیمروزی خبر سیما از سفر سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه به پکن 🔹سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه: از ابتکارات آقای شی رئیس جمهور محترم چین استقبال می کنیم. فکر می کنیم این ابتکارات با درک درست تری نسبت به مسائل جهانی ارائه شده در مقایسه با دیدگاه هایی که معمولا در کشورهای غربی می بینیم و حاوی ضعف تحلیلی نسبت به موضوعات جهانی است. 🔸@s_a_araghchi

  14. 📞 تماس تلفنی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران و فرمانده ارتش پاکستان 🔹 سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، روز گذشته در پکن به صورت تلفنی با فیلد مارشال عاصم منیر، فرمانده ارتش پاکستان، گفت‌وگو و تبادل نظر کرد. 🔹 در این تماس، آخرین تحولات منطقه‌ای و موضوعات مورد اهتمام دو کشور مورد بحث و رایزنی قرار گرفت. 🔸@s_a_araghchi

  15. 📞 تماس تلفنی وزرای امور خارجه جمهوری اسلامی ایران و ترکیه 🔹 سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، که روز گذشته چهارشنبه در پکن حضور داشت، به صورت تلفنی با هاکان فیدان وزیر امور خارجه ترکیه درباره آخرین تحولات و موضوعات منطقه‌ای گفت‌وگو و تبادل نظر کرد. 🔸@s_a_araghchi

  16. 📌پیام وزیر امور خارجه کشورمان پس از سفر به چین؛ تصمیم‌هایی که امروز اتخاذ می‌شوند، بر توازن راهبردی آینده در منطقه تأثیرگذار خواهند بود 🔹رایزنی‌های موفقی را در چین با شرکای خود انجام دادم. ایران برای شراکت راهبردی‌ که طی سال‌ها با چین ایجاد و تقویت کرده‌ایم، اهمیت و ارزش ویژه‌ای قائل است. 🔹تصمیم‌هایی که امروز اتخاذ می‌شوند، بر توازن راهبردی آینده در منطقه تأثیرگذار خواهند بود و پیامدهای بیشمار و گسترده‌ای در پی خواهند داشت. 🔹چهار اصل صلح که رئیس‌جمهور شی جین‌پینگ مطرح کرده است، اهمیت کلیدی دارند. 🔸@s_a_araghchi

  17. 🎥گزارش شبکه تلویزیونی CCTV چین از سفر سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه به پکن و دیدار با وانگ یی وزیر امور خارجه چین 🔸@s_a_araghchi

  18. دیدار وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران و وزیر امور خارجه چین در پکن سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه که در رأس یک هیئت دیپلماتیک به پکن سفر کرده است، صبح امروز چهارشنبه با وانگ یی دبیر کمیسیون روابط خارجی حزب حاکم و وزیر امور خارجه چین دیدار کرد. وزیر امور خارجه کشورمان با اشاره به پیوندهای دیرینه بین ایران و چین، چین را دوست نزدیک و شریک راهبردی ایران توصیف کرد و بر اراده جدی و راسخ دولت جمهوری اسلامی ایران برای ارتقای همه‌جانبه مناسبات راهبردی و دوستانه تهران-پکن در چارچوب مشارکت جامع راهبردی ایران- چین بر مبنای احترام و اعتماد متقابل تأکید نمود. وزیر امور خارجه کشورمان با تأکید بر اهمیت روابط تهران و پکن تصریح کرد: روابط دو کشور با اراده رهبران دو طرف و اعتماد سیاسی موجود، در سطح راهبردی هدایت می‌شود و تهران اهتمام ویژه‌ای برای پیشبرد و تقویت روابط در عرصه‌های مختلف دارد. عراقچی ریشه شرایط کنونی در منطقه را ناشی از تجاوز نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران دانست و با اشاره به اینکه مبارزه، مقاومت و ایستادگی ملت ایران موجب ناکامی و شکست متجاوزان در دستیابی به اهداف نامشروع‌شان شد، از موضع اصولی چین در محکوم کردن نقض اصول بنیادین منشور ملل متحد توسط آمریکا و اسرائیل و همچنین رویکرد مسئولانه آن کشور در قبال سوء استفاده آمریکا از شورای امنیت سازمان ملل تقدیر کرد. وزیر امور خارجه ایران تأکید کرد: جمهوری اسلامی ایران ضمن آمادگی کامل برای دفاع مقتدرانه از حاکمیت ملی و تمامیت سرزمینی و صیانت از امنیت و منافع ملی ایران در مقابل متجاوزان، از راه‌حل های دیپلماتیک که حقوق ملت ایران را تامین نماید، استقبال می‌کند. عراقچی تصریح کرد، شرایط منطقه بعد از جنگ تجاوزکارانه علیه ایران دچار تغییرات اساسی شده است و در نظم جدید منطقه‌ای که با گفتگو و همکاری کشورهای منطقه همراه خواهد بود، جایی برای حضور و دخالت‌های نیروهای بیگانه وجود ندارد. وزیر امور خارجه کشورمان همچنین با اشاره به نقض عهد مکرر طرف آمریکایی از جمله نقض مفاد تفاهم اسلام‌آباد در کمتر از سه هفته بعد از امضای تفاهم و توقف اجرای آن افزود: ما ضمن تاکید بر اصول خود و ایستادگی برای احقاق حقوق مسلم ملت ایران، خواهان بازگشت آرامش به منطقه و روابط دوستانه و مسالمت‌آمیز با همسایگان هستیم و‌ در همین راستا گفتگو با کشورهای منطقه را آغاز کرده‌ایم. وزیر امور خارجه چین نیز در این دیدار، روابط تهران و پکن را بر مبنای شراکت جامع راهبردی، مهم توصیف و تمایل پکن را برای توسعه و تحکیم مناسبات اعلام نمود. ونگ یی با غیرقانونی خواندن جنگ آمریکا علیه ایران و تاکید بر مواضع رهبری چین، بر ضرورت ایجاد صلح و آرامش در خاورمیانه و غرب آسیا، حل‌وفصل مسائل از مسیر گفتگو و دیپلماسی تاکید کرد. وی همچنین بر آمادگی چین برای ایفای نقش در مسیر کاهش تنش‌ها، حمایت از گفتگو و کمک به برقراری صلح و ثبات در منطقه تأکید کرد. 🔸@s_a_araghchi

  19. Older posts