Volny Belarus

@volny_bel · Belarusian · active

⬜️🟥⬜️ Канал про борьбу за свободную Беларусь. Только объединившись вместе - мы сможем победить режим. Вы сами можете предложить новость , поделиться важной информацией ,которая в последующем правильно и безопасно сработает : 👉🏻 @Zyvy_Holas_BOT

Subscribers 1.7K Subscribers, last 30 days: 1.7K → 1.7K +0 24h
Reach per post (ERR) 132.8%2.2K avg views
Posting 12.7/day last 2 hours ago
Reactions per 1K views 0.0
  1. Охота на детей В попытках увеличить поголовье податного населения чиновники РБ пытаются "наградить" гражданством нашей страны детей из смешанных браков, даже если родители против этого. При въезде в Беларусь пытаются "поймать" новых граждан проверяя свидетельство о рождении. **И на этом фоне пропагандисты кого-то пугают лишением токсичного гражданства РБ.

  2. +6

    🔥 Сёння гарэла «Саста», атакаваны нафтахімічны комплекс і дата-цэнтр Яндекс У Сасове Рязанскай вобласці пасля атакі Сіл абароны загарэўся станкабудаўнічы завод «Саста» На тэрыторыі комплексу не працуе буйны дата-цэнтр «Яндекс ДЦ Сасова» — у Yandex паведамілі пра перабоі ў працы Yandex Cloud. У Башкартастане пад ударам апынуўся нафтахімічны комплекс «Газпром нефтехим Салават». Выбухі таксама чулі ў Сцерлітамаку. Паведамляецца пра выбухі і ў часова акупаваным Луганску.

  3. edited

    🇷🇺⚡️🇨🇳 Патрушев едзе ў Кітай амаль на тыдзень — і гэта не проста пратакольны візіт. З 8 па 13 кастрычніка ён правядзе перамовы з кіраўніком МЗС Кітая Ван І. Афіцыйна тэмы перамоваў пакуль не раскрываюцца. Расія ўсё мацней залежыць ад Кітая як ад галоўнага пакупніка нафты і эканамічнага партнёра. Цяпер Пекін становіцца для Масквы не проста саюзнікам, а цэнтрам уплыву.

  4. repost

    Нам часта задаюць пытанне: чаму беларуская супольнасць ва Украіне не звяртаецца па дапамогу да офіса Святланы Ціханоўскай і іншых структур беларускіх дэмакратычных сіл у Еўропе для падтрымкі Дома Вольнай Беларусі, музея беларускіх герояў, мемарыяльных праектаў і грамадскіх ініцыятыў ва Украіне? Адкажам адкрыта. У 2023 годзе разам з жонкамі загінулых беларускіх герояў мы стварылі Беларускі цэнтр нацыянальнай памяці ва Украіне. Мы звярнуліся да Святланы Ціханоўскай і прадстаўнікоў беларускіх дэмакратычных сіл не па фінансаванне. Мы прасілі падтрымкі самой ініцыятывы, мэтай якой было захаванне памяці беларускіх герояў, дапамога іх сем’ям і фармаванне беларускай нацыянальнай памяці ва ўмовах вайны. Мы звярталіся непасрэдна да кіраўніцтва Офіса Святланы Ціханоўскай. Аднак ні перамовы з Франакам Вячоркам, ні з адным з кіраўнікоў офіса Аляксандрам Добравольскім не прывялі да рэальнай падтрымкі гэтай ініцыятывы. Праект, прысвечаны захаванню памяці беларускіх герояў і падтрымцы іх сем’яў, так і не атрымаў падтрымкі з боку беларускіх дэмакратычных структур. Менавіта тады мы зрабілі важную выснову, якая з цягам часу толькі пацвердзілася: значная частка беларускіх палітычных структур за мяжой схільная канцэнтравацца перадусім на праектах, якія знаходзяцца ў межах іх уласных прыярытэтаў і сістэмы каардынацыі. Самастойныя ініцыятывы, нават калі яны маюць агульнанацыянальнае значэнне, часта застаюцца па-за фокусам іх увагі. Тым часам беларуская супольнасць ва Украіне без іх удзелу стварыла музей прысвечаны беларускім Героям, арганізавала дзясяткі выстаў па ўсёй краіне, рэалізавала мемарыяльныя праекты, дапамагала сем’ям загінулых добраахвотнікаў, збірала і захоўвала гісторыю ўдзелу беларусаў у абароне Украіны, дамагалася ўшанавання беларускіх герояў на дзяржаўным і мясцовым узроўнях. Гэта была не палітычная дзейнасць. Гэта была праца дзеля нацыянальнай памяці. Таму асабліва паказальна, што людзі і структуры, якія рэгулярна заяўляюць пра прадстаўніцтва інтарэсаў усіх беларусаў, так і не знайшлі магчымасці падтрымаць беларусаў ва Украіне — тых, хто ваюе, працуе, губляе блізкіх і нясе на сабе цяжар гэтай вайны. Сёння, калі Дом Вольнай Беларусі ў Львове быў вымушаны пакінуць памяшканне, у якім былі створаны музей беларускіх герояў, беларуская школа, грамадская прастора і пляцоўка для беларускай супольнасці,гэта таксама не выклікала прыкметнай зацікаўленасці з боку тых структур, якія прэтэндуюць на ролю агульнанацыянальнага прадстаўніцтва. Гэта не крыўда і не расчараванне. Гэта канстатацыя факту. За апошнія гады стала відавочна, што паміж беларускай палітычнай эміграцыяй у Еўропе і беларускай супольнасцю ва Украіне сфармаваліся дзве розныя рэальнасці. У адной рэальнасці гучаць правільныя словы пра нацыянальныя каштоўнасці, герояў і будучыню Беларусі, праводзяцца канферэнцыі, форумы і дыскусіі пра лёс краіны. У другой — беларускія добраахвотнікі аддаюць жыццё за свабоду, іх сем’і застаюцца сам-насам са сваімі праблемамі, а захаванне памяці пра герояў трымаецца выключна на намаганнях валанцёраў, актывістаў і неабыякавых людзей. Менавіта таму мы больш не чакаем дапамогі ад палітычных офісаў і структур. Мы разлічваем на ўласныя сілы, на беларускую супольнасць ва Украіне і на тых людзей, для якіх памяць пра беларускіх герояў — гэта не элемент палітычнай рыторыкі, а маральны абавязак. Бо нацыя вызначаецца не толькі тымі, хто выступае ад яе імя. Найперш яна вызначаецца тымі, хто ў самыя цяжкія часы бярэ на сябе адказнасць і дзейнічае. І гісторыя заўсёды ацэньвае не словы, а справы.

  5. ❗️Іх рыхтавалі да свабоды — а потым прымусілі вярнуцца ў камеры Больш за 10 беларускіх палітвязняў 16 верасня падрыхтавалі да вызвалення: аформілі дакументы, сабралі рэчы і загадалі чакаць транспарт. Некаторыя нават паспелі раздаць свае рэчы іншым зняволеным, паверыўшы, што нарэшце выходзяць на волю. Але праз некалькі гадзін вызваленне адмянілі без тлумачэння прычын, а вязняў вярнулі ў атрады. Праваабаронцы адзначаюць, што пасля гэтага ў некаторых рэзка пагоршыўся псіхалагічны стан і спатрэбілася медыцынская дапамога. Бо гэта не проста жорсткая псіхалагічная гульня — падобныя дзеянні могуць мець прыкметы бесчалавечнага або зневажальнага абыходжання.

  6. edited

    Лукашэнка апынуўся ў пастцы, якую сам жа і дапамагаў ствараць Інцыдэнт на латвійска-беларускай мяжы паказвае не толькі ўразлівасць памежнай інфраструктуры, але і вельмі нязручнае становішча Лукашэнкі. Латвійскія ўлады паведамляюць, што ўзброеныя людзі ў масках спачатку спрабавалі прасунуць у Латвію групу мігрантаў, а пазней самі перайшлі мяжу, пашкодзілі электрычны шчыт і скралі дзве камеры назірання, пасля чаго вярнуліся ў Беларусь. Пры гэтым кіраўнік латвійскай памежнай аховы не сцвярджае, што нападнікі абавязкова былі прадстаўнікамі беларускіх дзяржаўных структур. Але для Мінска праблема ўжо ўзнікла незалежна ад таго, хто менавіта стаяў за маскамі. Беларусь становіцца тэрыторыяй, праз якую адбываецца ціск на краіну НАТО. І чым больш такіх выпадкаў, тым цяжэй Лукашэнку пераконваць Еўропу, што Мінск нібыта не мае да іх дачынення. Яго сапраўднае становішча вельмі простае: Лукашэнка можа спрабаваць дыстанцыявацца ад правакацый, але ён практычна не кантралюе стратэгічную лінію, якую вызначае Масква. Адначасова ён і сам стварыў сістэму, у якой беларускую тэрыторыю можна выкарыстоўваць для міграцыйнага ціску, правакацый і іншых гібрыдных аперацый. Латвійскія ўлады яшчэ ў студзені паведамлялі пра доказы ўдзелу беларускіх сілавых і ваенных структур у арганізацыі перамяшчэння мігрантаў да мяжы. І вось тут перад Лукашэнкам узнікае выбар без добрага выйсця. Калі ён прызнае адказнасць Беларусі — атрымлівае яшчэ большы міжнародны ціск. Калі ўсё адмаўляе — усё роўна застаецца пытанне: чаму менавіта з беларускай тэрыторыі адбываюцца такія інцыдэнты і чаму Беларусь не кантралюе ўласную мяжу? Самы небяспечны сцэнар — калі Масква выкарыстоўвае Беларусь як своеасаблівую «шэрую зону»: праводзіць праверкі рэакцыі суседзяў, а Мінск застаецца паміж выканаўцам і тым, хто прымае рашэнні. Гэта дазваляе Расіі захоўваць пэўную дыстанцыю, а ўсе палітычныя наступствы першымі атрымлівае Беларусь. Таму Лукашэнку варта было б хаця б аднаго: не дазваляць выкарыстоўваць беларускую тэрыторыю супраць суседніх дзяржаў. Але для гэтага патрэбна не новая рыторыка, а рэальны кантроль над сілавымі структурамі, памежнай зонай і перамяшчэннем узброеных людзей. Патрэбна таксама празрыстае расследаванне кожнага такога інцыдэнту і непасрэдная камунікацыя з Латвіяй, Літвой і Польшчай. Беларусь не павінна быць ні плацдармам для расійскіх правакацый, ні інструментам міграцыйнага ціску, ні тэрыторыяй, праз якую хтосьці правярае рэакцыю НАТО. Бо кожная такая «маленькая аперацыя» павышае рызыку вялікага крызісу — а першай краінай, якая заплаціць за гэта палітычную і эканамічную цану, будзе менавіта Беларусь.

  7. 🔥 У Кіеў упершыню за 8 гадоў прыбыў Ваенны камітэт НАТО У Кіеў прыбылі прадстаўнікі ўсіх 32 краін — членаў Альянсу. Старшыня Ваеннага камітэта НАТО Джузэпэ Каво Драгоне заявіў, што сувязь паміж НАТО і Украінай становіцца мацнейшай. Ён падкрэсліў: спробы падарваць падтрымку праз сабатаж, кібератакі або парушэнні паветранай прасторы не зменяць рашучасці Альянсу. «Вы пацярпіце няўдачу», — заявіў Драгоне.

  8. repost

    ⚡️ рф готує низку інформаційно-психологічних спецоперацій щодо ситуації у тимчасово окупованому місті Олешки на Херсонщині. ▫️ За даними СБУ, окупанти наказали підготувати серію постановочних інтерв’ю з місцевими жителями. У цих відео мешканці під тиском мають звинуватити Сили оборони України в «обстрілах та блокаді» міста, дискредитувати військово-політичне керівництво нашої держави та висловити «вдячність» загарбникам. Реалізацію ворожої провокації заплановано на жовтень – початок листопада. ❗️ Ворог вдається до подібних маніпуляцій, щоб підірвати моральний дух українців та дестабілізувати ситуацію всередині нашої держави. ▫️Центр також фіксував дезінформаційну кампанію росії, в рамках якої ворог намагається зняти з себе відповідальність за спричинену гуманітарну катастрофу в тимчасово окупованих Олешках і перекласти провину на Україну. Закликаємо довіряти лише офіційним джерелам, критично оцінювати інформацію та не поширювати матеріали ворожих ресурсів. 🇺🇦 Центр протидії дезінформації

  9. Older posts