«Ён мне аддаў сваю зялёную гарбату і гадзіннік». Успаміны пра Андрэя Паднябеннага Былы палітзняволены Сяргей Іванцоў, які нейкі час утрымліваўся з Андрэем Паднябенным у 18-м атрадзе, распавёў пра апошнія дні жыцця Андрэя. 30 жніўня 2025 года Сяргей вярнуўся ў калонію №15 пасля этапу ў шпіталь. У 18-ы атрад яго перавялі 10 верасня. Там ён не ўбачыў Андрэя і спачатку падумаў, што таго змясцілі ў ШІЗА. Аднак іншыя вязні ціха паведамілі яму пра смерць Андрэя. «Тады мне ціха шэптам сказалі, што Андрэй памёр — павесіўся ў ШІЗА. Я быў вельмі ўражаны гэтай навіной — у мяне мову адабрала. Адміністрацыя калоніі актыўна хавала гэтую інфармацыю. Было нават забаронена пра гэта размаўляць». Сяргей таксама распавёў пра рэч, якую захоўваў як памяць пра Андрэя, — яго бірку з гардэроба. Некалькі тыдняў ён хаваў яе ў пальчатках, але пазней страціў. Перад ад'ездам Сяргея ў бальніцу Андрэй аддаў яму сваю зялёную гарбату і гадзіннік. «Я здзівіўся: “Што, табе не патрэбны гадзіннік?” Гэта вялікая каштоўнасць для зоны. Яго можна было абмяняць, напрыклад, на шмат цыгарэт, якія з'яўляюцца добрай валютай. Але я здзівіўся і падумаў, што проста харошы хлопец. Калі я даведаўся гэтую навіну пра Андрэя, то ўзгадаў пра яго падарунак. Напэўна, ён рыхтаваўся ці ведаў, што так будзе». Чытаць па спасылцы 👉 https://spring96.org/be/news/121045 🌿 Чытаць з Беларусі праз сайт-люстэрка