Вот слова из "Речь о достоинстве человека" ( §5.18), с которыми Бог, по мнению Пико делла Мирандола, мог обратиться к Адаму: "Nec certam sedem, nec propriam faciem, nec munus ullum peculiare tibi dedimus, o Adam, ut quam sedem, quam faciem, quae munera tute optaveris, ea, pro voto, pro tua sententia, habeas et possideas. Definita ceteris natura intra praescriptas a nobis leges coërcetur; tu nullis angustiis coërcitus, pro tuo arbitrio, in cuius manus te posui, tibi illam praefinies" Прекрасно же Мирандола и сказал и понял сущность христианства. Согласны?