MY VERSION | МОЯ ВЕРСИЯ

критике собственные прошлые действия и политику? Готовы ли они задать международному сообществу вопрос: если возвращение движения «Талибан» в 2021 году действительно представляло столь серьёзную угрозу для афганского общества, почему тогда афганский народ и женщины были фактически оставлены один на один с происходящим? Почему ряд высокопоставленных чиновников и влиятельных политиков покинули страну на западных эвакуационных рейсах, тогда как миллионы беззащитных граждан столкнулись с тяжёлыми последствиями падения прежней системы? Другой важный вопрос заключается в том, насколько многочисленные встречи, конференции и выступления действительно привели к ощутимым изменениям в повседневной жизни афганцев. Реальность такова, что в расчётах крупных держав гуманитарный и экономический кризис Афганистана зачастую отходит на второй план на фоне таких вопросов, как «угрозы безопасности», «борьба с терроризмом», «региональная стабильность» и «транзитные маршруты». Даже при обсуждении отдельных вопросов безопасности решения порой основываются не столько на независимой оценке, сколько на политических интересах стран региона. При оценке действий Пакистана также необходимо сохранять реалистичный подход. Военные удары Исламабада по территории Афганистана, независимо от приводимых объяснений и оправданий, не могут стать устойчивым решением проблемы терроризма или разногласий между двумя странами. Заявления Пакистана о присутствии в Афганистане экстремистских групп должны проверяться независимыми и нейтральными структурами на основе достоверных доказательств. В то же время роль пакистанских политических и силовых структур в формировании и поддержке ряда вооружённых группировок также неоднократно становилась предметом различных исследований и докладов. Однако сведение сложной проблемы экстремизма и региональной нестабильности к одной группе или одной стране даёт неполную картину происходящего. Сегодня для многих международных игроков среди главных приоритетов остаются сохранение относительной стабильности, предотвращение распространения кризиса за пределы Афганистана и обеспечение функционирования торговых маршрутов. В этих условиях нельзя допускать, чтобы основные права женщин отодвигались на второй план. В то же время вопросы безопасности не должны становиться предлогом для игнорирования основных потребностей и требований афганского народа. Главный урок последних четырёх десятилетий для Афганистана заключается в том, что судьба страны не должна быть заложницей регионального противостояния или решений внешних держав. Опора на военные удары соседних стран или внешнее давление не решит проблем Афганистана. И отношения между Афганистаном и Пакистаном, и внутренний кризис страны требуют политического, взвешенного и регионального решения, в центре которого должны находиться интересы граждан Афганистана. Путь выхода: от критики прошлого к восстановлению национальной воли Выход из этого замкнутого круга требует формирования нового национального диалога — такого, который будет исходить не только из залов конференций в западных странах, но прежде всего из понимания реалий внутри самого афганского общества. Если представители периода Республики и политические силы, выступающие сегодня в оппозиции, хотят в будущем играть эффективную роль в судьбе страны, им необходимо перейти от этапа «жалоб на международное сообщество» к этапу признания ответственности и смелой самокритики. Говоря прямо: до тех пор, пока системная коррупция, политический этноцентризм и проявления монополизма прошлого не станут предметом серьёзной критической оценки, восстановить общественное доверие и создать широкую социальную базу для политических сил будет крайне сложно. В свою очередь, международное сообщество и ООН также должны понимать, что взаимодействие с Афганистаном или противодействие ему не могут ограничиваться исключительно «управлением гуманитарным кризисом» или «сделками в сфере безопасности». Игнорирование прав женщин и исключение различных групп общества из процесса принятия решений не способствуют устойчивой стабильности и могут в будущем приве

Афганистан и заседания ООН: вопросы, которые по-прежнему остаются без ответа Автор: Зохра Юсуф Дауд, политический аналитик и журналист На полях различных встреч и мероприятий, связанных с Организацией Объединённых Наций, ряд представителей политической элиты периода Республики Афганистан — как женщин, так и мужчин — выступили с заявлениями о кризисной ситуации в стране и подчеркнули необходимость поиска комплексного решения афганской проблемы. Они также акцентировали внимание на необходимости активного участия женщин в различных сферах, особенно в процессах принятия решений и определения политического будущего страны. Безусловно, любой человек или организация, которые в нынешних условиях доносят голос афганского народа, особенно афганских женщин, до международных площадок, заслуживают признания. Однако наряду с этими усилиями возникает принципиальный вопрос: готовы ли представители политической элиты периода Республики и нынешние заявители о защите прав человека прежде всего подвергнуть анализу и

غربی کشور را ترک کردند، در حالی که میلیون‌ها شهروند بی‌دفاع با پیامدهای تلخ سقوط نظام مواجه شدند؟ پرسش مهم دیگر این است که این نشست‌ها، کنفرانس‌ها و سخنرانی‌های پی‌هم، تا چه اندازه توانسته‌اند تغییری ملموس در زندگی روزمره مردم ایجاد کنند؟ واقعیت این است که در محاسبات قدرت‌های بزرگ، بحران انسانی و اقتصادی افغانستان اغلب در سایه مسایلی مانند «تهدیدهای امنیتی»، «مبارزه با تروریزم»، «ثبات منطقه‌ای» و «مسیرهای ترانزیتی» قرار گرفته است. حتی در طرح برخی ادعاهای امنیتی نیز، تصمیم‌ها گاهی بیش از آن‌که بر ارزیابی‌های مستقل استوار باشند، تحت تأثیر منافع سیاسی کشورهای منطقه قرار می‌گیرند. در بررسی رفتار پاکستان نیز باید واقع‌بین بود. حملات نظامی اسلام‌آباد بر خاک افغانستان، صرف‌نظر از بهانه‌ها و توجیه‌های مطرح‌شده، نمی‌تواند راه‌حل پایدار برای مهار تروریزم یا حل اختلافات میان دو کشور باشد. ادعاهای پاکستان درباره حضور گروه‌های افراطی در افغانستان باید از سوی مراجع بی‌طرف و بر اساس شواهد مستقل بررسی شود؛ همان‌گونه که نقش تاریخی ساختارهای امنیتی و سیاسی پاکستان در شکل‌گیری و حمایت از برخی گروه‌های مسلح نیز در گزارش‌ها و مطالعات مختلف مطرح شده است. با این حال، تقلیل معضل پیچیده افراط‌گرایی و ناامنی در منطقه به یک گروه یا یک کشور، تصویری ناقص از واقعیت ارائه می‌کند. امروز برای بسیاری از بازیگران بین‌المللی، حفظ ثبات نسبی، جلوگیری از سرایت بحران و باز نگه‌داشتن مسیرهای تجارتی از اولویت‌های مهم است. در چنین شرایطی، نباید اجازه داد «حقوق اساسی زنان» به حاشیه رانده شود؛ در عین حال، مسایل امنیتی نیز نباید بهانه‌ای برای نادیده گرفتن خواست‌ها و نیازهای اساسی مردم افغانستان باشد. درس بزرگ چهار دهه گذشته برای افغانستان این است که سرنوشت کشور نباید به تقابل‌های منطقه‌ای یا تصمیم‌گیری‌های قدرت‌های خارجی گره بخورد. تکیه بر حملات نظامی همسایگان یا فشارهای بیرونی، گرهی از مشکلات افغانستان باز نخواهد کرد. روابط افغانستان و پاکستان و همچنان بحران داخلی کشور، به یک راه‌حل سیاسی، سنجیده و منطقه‌ای نیاز دارد؛ راه‌حلی که منافع اتباع افغانستان را در محور توجه قرار دهد. راه بیرون‌رفت: از نقد گذشته تا بازسازی اراده ملی عبور از این چرخه معیوب، مستلزم شکل‌گیری یک گفتمان ملی جدید است، گفتمانی که نه تنها در تالارهای کنفرانس کشورهای غربی، بلکه از درک واقعیت‌های درون جامعه افغانستان سرچشمه بگیرد. اگر چهره‌های دوران جمهوریت و جریان‌های سیاسی مخالف می‌خواهند در آینده کشور نقش مؤثری ایفا کنند، باید از مرحله «شکایت از جامعه جهانی» به مرحله «پذیرش مسؤولیت و خودانتقادی شجاعانه» عبور کنند. صریح‌تر بگوییم: تا زمانی که فساد ساختاری، قوم‌گرایی سیاسی و انحصارطلبی‌های گذشته به‌گونه جدی مورد نقد قرار نگیرد، بازسازی اعتماد عمومی و ایجاد یک پایگاه اجتماعی گسترده برای جریان‌های سیاسی دشوار خواهد بود. از سوی دیگر، جامعه جهانی و سازمان ملل متحد نیز باید بدانند که تعامل یا مواجهه با افغانستان نمی‌تواند تنها به «مدیریت بحران انسانی» یا «معاملات امنیتی» محدود شود. نادیده گرفتن حقوق زنان و حذف گروه‌های مختلف جامعه از روند تصمیم‌گیری، به ثبات پایدار کمک نخواهد کرد و می‌تواند زمینه‌ساز تشدید بحران‌های سیاسی و اجتماعی در آینده شود. ثبات واقعی زمانی شکل می‌گیرد که «مشروعیت داخلی» بر اساس اراده مردم، مشارکت سیاسی همه‌شمول و حاکمیت قانون استوار باشد. در نهایت، نخبگان، فعالان مدنی و مردم افغانستان باید به این باور برسند که هیچ نجات‌دهنده بیرونی وجود ندارد. کلید اصلی حل بحران، ایجاد یک چتر بزرگ ملی بر پایه منافع مشترک، نفی انحصارطلبی و احترام به حقوق اساسی شهروندان است. تنها با کاهش وابستگی تصمیم‌گیری‌های داخلی کشور به اراده همسایگان و قدرت‌های جهانی و با اتکا به یک اراده همه‌شمول ملی می‌توان زمینه تکرار فاجعه‌های تاریخی را کاهش داد و برای ساختن افغانستانی مستقل، باثبات و عادلانه برای نسل‌های آینده گام برداشت.

افغانستان و نشست‌های سازمان ملل. پرسش‌هایی که همچنان بی‌جواب مانده‌اند نویسنده: زهره یوسف داوود، آگاه مسائل سیاسی و خبرنگار در گردهمایی‌ها و نشست‌های حاشیه یی سازمان ملل متحد، شماری از چهره‌های دوران جمهوریت، اعم از زنان و مردان، درباره وضعیت بحرانی افغانستان سخن گفته و بر ضرورت یافتن یک راه‌حل جامع تأکید کرده‌اند. آنان همچنان بر حضور فعال زنان در عرصه‌های گوناگون، به‌ویژه در ساختار تصمیم‌گیری و تعیین سرنوشت سیاسی کشور، تأکید نموده‌اند. بدون شک، هر فرد یا نهادی که در شرایط کنونی صدای مردم افغانستان، به‌ویژه زنان، را در مجامع بین‌المللی بازتاب می‌دهد، شایسته تقدیر است. اما در کنار این تلاش‌ها، یک پرسش اساسی و مهم مطرح می‌شود: آیا چهره‌های سیاسی دوران جمهوریت و مدعیان امروزی حقوق بشر، حاضرند پیش از دیگران، عملکرد و سیاست‌های گذشته خود را نیز مورد بررسی و نقد قرار دهند؟ آیا از همین مراجع بین‌المللی خواهند پرسید که اگر بازگشت طالبان تا این حد برای جامعه جهانی نگران‌کننده بود، چرا در سال ۲۰۲۱ مردم و زنان افغانستان در برابر این جریان تنها گذاشته شدند؟ چرا شماری از مقام‌ها و چهره‌های برجسته سیاسی با پروازهای

که محدودیت‌ها و میکانیزم های نظارتی تا چه اندازه قابل اعتماد خواهند بود: آیا برنامه هسته‌ای غیرنظامی عربستان سعودی می‌تواند صرفاً در چوکات تولید انرژی باقی بماند، یا در آینده ممکن است ابعاد نظامی پیدا کند؟ اگر ریاض واقعاً به سوی ایجاد سلاح هسته‌ای حرکت کند، این امر می‌تواند رقابت هسته‌ای در خاورمیانه را تشدید کرده و کشورهای دیگر منطقه را نیز به بازنگری در ستراتیژی های هسته‌ای خود وادار کند. 🇸🇦Не только нефть, но и уран? Саудовская Аравия приближается к «ядерному клубу» Секретные разведывательные документы США, оказавшиеся в распоряжении Конгресса, свидетельствуют о том, что Саудовская Аравия рассматривает различные сценарии развития собственной ядерной программы, включая потенциальную возможность создания ядерного оружия, сообщает The Washington Post. В чём суть спора в Вашингтоне? Дональд Трамп продвигает соглашение, которое может открыть американским компаниям доступ к строительству атомных электростанций в Саудовской Аравии. Однако в Конгрессе звучат опасения по поводу возможного расширения ядерных возможностей Эр-Рияда. На первом этапе речь может идти об обогащении урана до 5%, что соответствует уровню, применяемому для гражданской ядерной энергетики. В дальнейшем обсуждается возможность повышения этого порога до 20%. Такой уровень уже существенно ближе к техническим возможностям, необходимым для дальнейшего производства высокообогащённого урана. Главный вопрос Вашингтона заключается в том, насколько надёжными будут ограничения и механизмы контроля: сможет ли гражданская ядерная программа Саудовской Аравии оставаться исключительно энергетическим проектом или со временем получить военное измерение. Если Эр-Рияд действительно решит двигаться в сторону создания ядерного оружия, это может усилить ядерную конкуренцию на Ближнем Востоке и побудить другие страны региона пересмотреть собственные ядерные стратегии.

🇸🇦 نه تنها نفت، یورانیوم هم؟ عربستان سعودی به «کلوب هسته‌ای» نزدیک می‌شود اسناد محرمانه استخبارات ایالات متحده که به دست کانگرس رسیده‌، نشان می‌دهند که عربستان سعودی سناریوهای مختلفی را برای توسعه برنامه هسته‌ای خود، از جمله احتمال دستیابی به سلاح هسته‌ای، بررسی می‌کند. روزنامه واشنگتن پست گزارش داده است که این موضوع در میان مقام‌های امریکایی نگرانی‌هایی را برانگیخته است. اختلاف اصلی در واشنگتن بر سر چیست؟ دونالد ترامپ از توافقی حمایت می‌کند که می‌تواند زمینه را برای حضور شرکت‌های امریکایی در ساخت ستیشن های هسته‌ای در عربستان سعودی فراهم کند. با این حال، در کانگرس امریکا نگرانی‌هایی درباره احتمال گسترش ظرفیت‌های هسته‌ای ریاض مطرح شده است. در مرحله نخست، احتمال دارد موضوع غنی‌سازی یورانیوم تا ۵ درصد مطرح باشد؛ سطحی که برای مصارف صلح‌آمیز و تولید انرژی هسته‌ای استفاده می‌شود. در ادامه، افزایش این سطح تا ۲۰ درصد نیز مورد بحث قرار گرفته است. چنین سطحی از غنی‌سازی، از نظر فنی، به ظرفیت‌هایی نزدیک‌تر است که می‌تواند زمینه را برای تولید یورانیوم با غنای بسیار بالا مساعد سازد. پرسش اصلی واشنگتن این است

🇦🇲🇮🇳 Indian Defence Times : ارمني سرتېرو په هند کې د هندۍ «Akash» هوايي دفاعي سیسټم د کارولو په برخه کې روزنه ترلاسه کړې په دې روزنه کې د سیسټم کارول، تخنیکي ساتنه او پوځي استعمال شامل وو. ارمني سرتېري پلان لري چې ترلاسه کړې تجربې او مهارتونه په ارمنستان کې د ساحوي پوځي تمرینونو پر مهال لا پیاوړي کړي. 🇦🇲🇮🇳 Армянские военнослужащие прошли в Индии подготовку по эксплуатации индийской ЗРК Akash — Indian Defence Times Обучение включало применение, техническое обслуживание и боевое использование комплекса. Полученные навыки военнослужащие планируют закрепить во время полевых учений уже в Армении.

Казахстана, Кыргызстана, Таджикистана и Туркменистана. Об этом сообщил спецпосланник США по Южной и Центральной Азии Серджио Гор.

🇺🇸 هیأت بیش از ۱۰۰ شرکت امریکایی به رهبری مارکو روبیو به سمرقند می‌رود مارکو روبیو، وزیر خارجهٔ امریکا، در اواسط ماه اکتوبر به اوزبیکستان سفر خواهد کرد. مقام‌های امریکایی این سفر را «تاریخی» توصیف کرده‌اند. نکات مهم: 📍 ترکیب هیأت: نمایندگان بیش از ۱۰۰ شرکت امریکایی. 🎯 هدف: تقویت روابط اقتصادی امریکا با کشورهای آسیای مرکزی. 🤝 دیپلوماسی: روبیو در نشست وزرای خارجه در قالب C5+1 با وزیران خارجهٔ اوزبیکستان، قزاقستان، قرغیزستان، تاجکستان و ترکمنستان شرکت خواهد کرد. این موضوع را سرجیو گور، نمایندهٔ خاص امریکا در امور آسیای جنوبی و مرکزی، اعلام کرده است. 🇺🇸 Делегация из более чем 100 американских компаний во главе с Марко Рубио посетит Самарканд Госсекретарь США прибудет в Узбекистан в середине октября. Американская сторона называет предстоящий визит «историческим». Главные подробности: 📍 Состав: представители более 100 американских компаний. 🎯 Цель: укрепление экономических связей США со странами Центральной Азии. 🤝 Дипломатия: Рубио примет участие во встрече в формате C5+1 с главами МИД Узбекистана,

🇸🇦 سعودي عربستان د ترکیې او پاکستان د لویو درستیزانو بېړنۍ غونډه رابللې ریاض د یمن د حوثیانو له‌خوا د بالیستیک توغندیو او بې‌پیلوټه الوتکو د پرله‌پسې او پراخو بریدونو وروسته له انقرې او اسلام‌اباد سره بېړنۍ پوځي سلا مشورې پیل کړې دي. ټاکل شوې دا غونډه د مکې د امنیتي تړون په چوکاټ کې ترسره شي. د خبرو اصلي موخه د سعودي عربستان د پولو د ساتنې او د احتمالي نویو بریدونو د مخنیوي لپاره د ګډو اقداماتو پر طرحه هوکړه ده. 🇸🇦 Саудовская Аравия экстренно созывает глав генштабов Турции и Пакистана Эр-Рияд инициировал срочные военные консультации с Анкарой и Исламабадом после серии массированных ударов баллистическими ракетами и БПЛА со стороны йеменских хуситов. Встреча пройдет в рамках Меккского соглашения. Главная цель переговоров — выработка совместных мер для защиты границ королевства и отражения новых атак.

церемониями официальной встречи. Главные темы переговоров: • Торговля: по словам министра финансов США Скотта Бессента, Вашингтон и Пекин продлили действующее торговое перемирие до 10 января 2027 года, чтобы продолжить работу над более широким экономическим соглашением. • Снижение напряжённости: Си Цзиньпин призвал Вашингтон и Пекин управлять разногласиями и сохранять стабильность отношений, подчеркнув, что США и Китай должны быть партнёрами, а не соперниками. Подробности — здесь же, в нашем подкасте. Слушайте и смотрите полный выпуск.

🇺🇸🇨🇳 دیدار ترامپ و شی؛ تأکید بر «شراکت به جای رقابت» دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور امریکا، در پایگاه هوایی اندروز از شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، استقبال کرد. این نخستین سفر شی به امریکا پس از نزدیک به سه سال و یک سفر سه‌روزه است. مراسم استقبال با تشریفات گسترده نظامی، شلیک توپ‌های تشریفاتی و پرواز دو بمب‌افکن B-1 همراه بود. محورهای اصلی دیدار: • تجارت: به گفته سکات بیسنت، وزیر مالیه ی امریکا، واشنگتن و پیکن آتش‌بس تجارتی موجود را تا ۱۰ جنوری ۲۰۲۷ تمدید کرده‌اند تا فرصت بیشتری برای توافق اقتصادی گسترده‌تر فراهم شود. کاهش تنش‌ها: شی جین‌پینگ بر مدیریت اختلافات و ثبات روابط تأکید کرد و گفت چین و امریکا باید به جای رقیب، شریک یکدیگر باشند. مشروح این گزارش را در فایل پادکست بشنوید و ببینید. 🇺🇸🇨🇳 Трамп встретил Си Цзиньпина: акцент на «партнёрстве вместо соперничества» Президент США Дональд Трамп встретил председателя КНР Си Цзиньпина на объединённой базе Эндрюс. Это первый визит китайского лидера в США почти за три года. Си прибыл с трёхдневным государственным визитом, который сопровождается масштабными

🇷🇺 ریابکوف: پوتین شخصاً درباره شرکت در نشست سران گروه ۲۰ تصمیم خواهد گرفت سیرگئی ریابکوف، معین وزارت امور خارجه روسیه، اعلام کرد که مسکو تمامی جوانب مربوط به دعوت روسیه را برای شرکت در نشست سران گروه ۲۰ بررسی خواهد کرد و تصمیم نهایی درباره حضور روسیه را ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور این کشور، خواهد گرفت. نشست سران گروه ۲۰ قرار است از ۱۴ تا ۱۵ دسمبر ۲۰۲۶ به میزبانی ایالات متحده در شهر میامی برگزار شود. 🇷🇺 Рябков: Путин лично примет решение об участии в саммите G20 Заместитель министра иностранных дел России Сергей Рябков заявил, что Москва рассмотрит все аспекты, связанные с приглашением России принять участие в саммите «Группы двадцати». Окончательное решение об участии России примет лично президент Российской Федерации Владимир Путин. Саммит G20 состоится 14–15 декабря 2026 года в США, в городе Майами.

اورسولا فون دیر لاین : «کاناډا د جغرافیې له امله د اروپايي ټولنې غړی کېدای نه شي. همدا یې یوازینی لامل دی». «موږ غواړو له کاناډا سره تر ټولو نږدې اړیکې ولرو، او دا یوازې د ګډو ارزښتونو له امله نه، بلکې د ګډو ګټو له امله هم ده.» Канада не может быть членом Евросоюза из-за географии. Это единственная причина, — Урсула фон дер Ляйен Мы хотим быть как можно ближе к Канаде, и это связано не только с общими ценностями, но и с общими интересами.

اقدام گستاخانهٔ نمایندهٔ اسرائیل و خونسردی معنادار نمایندهٔ ایران نمایندهٔ اسرائیل در سازمان ملل متحد تلاش کرد دستگاه ستارلینک را به نمایندهٔ ایران بدهد. اما نمایندهٔ ایران این تلاش او را به‌گونهٔ آشکار نادیده گرفت. Наглая выходка представителя Израиля и демонстративное хладнокровие представителя Ирана Представитель Израиля в ООН попытался передать иранскому представителю устройство Starlink. Однако тот демонстративно проигнорировал его попытку.

زما تازه پوډکاسټ د پاکستاني پوځيانو له لوري د افغانستان پر خاوره د یوې بلې وحشیانه بمبارۍ په اړه دی. پاکستاني پوځي چارواکي د افغانستان پر وړاندې د وسله‌والو بریدونو په ترسره کولو سره په حقیقت کې کومې موخې او ستراتیژیک اهداف تعقیبوي؟ په همدې اړه مې د نن ورځې په پښتو پوډکاسټ کې خبرې کړې دي. Мой свежий подкаст — об очередной варварской бомбардировке территории Афганистана пакистанскими милитаристами. Какие именно далеко идущие цели и задачи преследуют пакистанские милитаристы, подвергая Афганистан вооружённым нападениям? Об этом я рассказал в сегодняшнем подкасте на языке пушту.

🇫🇷 Макрон спешит на помощь саудитам. А где Пакистан? Франция готова разместить в С. Аравии войска, радиолокационные системы и средства ПВО для защиты нефтяного терминала Янбу, пострадавшего в результате атаки хуситов. До атаки терминал Янбу экспортировал более 5 млн баррелей нефти в сутки. Президент Франции Макрон заявил, что Фр. силы направляются туда «не для участия в каком-либо конфликте, а для защиты этого объекта». Но возникает другой вопрос: где Пакистан — союзник С. Аравии по Мекканскому оборонному соглашению? Пока Франция предлагает С. Аравии средства защиты, пакистанские вооружённые силы наносят авиационные удары по Афганистану — стране, практически не имеющей современной системы ПВО. Почему для защиты нефтяного терминала С. Аравии нужны фр. войска и ПВО, а в отношении Афганистана допускается применение авиации против страны, которая не располагает сопоставимыми средствами защиты? И главное — где в этой ситуации проявляются союзнические обязательства Пакистана перед Саудовской Аравией?

امکاناتو لرونکی نه دی؟ او تر ټولو مهمه پوښتنه دا ده: په دې وضعیت کې د سعودي عربستان په وړاندې د پاکستان د متحدانه او دفاعي ژمنو څرک چېرته لیدل کېږي؟

🇫🇷 ماکرون د سعوديانو مرستې ته ورغی. پاکستان چېرته دی؟ فرانسه چمتو ده چې په سعودي عربستان کې خپل سرتېري، راداري سیستمونه او د هوايي دفاع وسایل ځای پر ځای کړي، څو د ینبع د تېلو له هغه ترمینل څخه دفاع وکړي چې د حوثیانو د برید له امله زیانمن شوی دی. تر برید مخکې د ینبع ترمینل هره ورځ له ۵ میلیونو بشکه زیات نفت صادرول. د فرانسې ولسمشر ایمانویل ماکرون ویلي چې فرانسوي ځواکونه هلته «د کومې جګړې د ګډون لپاره نه، بلکې د دغو تاسیساتو د ساتنې لپاره» استول کېږي. خو دلته یوه بله پوښتنه راپورته کېږي: پاکستان چې د مکې د دفاعي تړون له مخې د سعودي عربستان متحد دی، چېرته دی؟ په داسې حال کې چې فرانسه سعودي عربستان ته د دفاعي وسایلو او د هوايي دفاع د سیستمونو د برابرولو وړاندیز کوي، د پاکستان وسله وال ځواکونه پر افغانستان هوايي بریدونه کوي؛ پر داسې هېواد چې عملاً د عصري هوايي دفاع له اغېزمن سیستم څخه بې برخې دی. ولې د سعودي عربستان د یوه نفتي ترمینل د ساتنې لپاره د فرانسوي سرتېرو او هوايي دفاع سیستمونو شتون اړین ګڼل کېږي، خو د افغانستان په اړه د داسې هېواد پر وړاندې د هوايي ځواک کارول روا بلل کېږي چې د ورته دفاعي

🇷🇺 نماینده خاص رئیس‌جمهور روسیه برای مذاکرات وارد امریکا شد کیریل دمیتریف، نماینده خاص رئیس‌جمهور روسیه، برای نخستین‌بار طی تقریبا یک سال گذشته وارد امریکا شده است. او در حاشیه نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک، با ستیف ویتکاف، جیرد کوشنر و شماری دیگر از نمایندگان ادارهٔ امریکا دیدار و گفت‌وگو خواهد کرد. به گزارش رویترز، این سفر ادامهٔ گفت‌وگوهایی است که در ماه سپتمبر و در جریان سفر ویتکاف و کوشنر به کرملین آغاز شد. 🇷🇺 Спецпредставитель президента РФ Кирилл Дмитриев прибыл в США для переговоров Спецпредставитель президента России Кирилл Дмитриев впервые почти за год прилетел в США. На полях Генассамблеи ООН в Нью-Йорке он проведет встречи со Стивом Уиткоффом, Джаредом Кушнером и другими представителями американской администрации. По данным Reuters, эта поездка станет продолжением диалога, начатого в сентябре во время визита Уиткоффа и Кушнера в Кремль. .