سید عباس عراقچی

🔹امروز در حاشیه همایش بین‌المللی «اکوساید؛ جنایت خاموش»، نامه فاطمه‌زهرا شیخ‌آبادی، دانش‌آموز بازمانده مدرسه شجره طیبه میناب، را دریافت کردم. 🔹او در این نامه از دوستان و همکلاسی‌هایش، نیایش، سوناز، باران و زینب، یاد می‌کند؛ کودکانی که در حمله آمریکا به مدرسه شجره طیبه میناب به شهادت رسیدند. فاطمه‌زهرا نوشته که زنده مانده تا از دوستانش بگوید و یاد آن‌ها را زنده نگه دارد. او از سازمان ملل متحد نیز می‌پرسد چرا در برابر این فاجعه و در حمایت از حقوق کودکان اقدامی نمی‌کند و از مردم ایران می‌خواهد نگذارند دوستانش فراموش شوند. 🔹برای من و‌همکارانم در وزارت امور خارجه، دریافت این نامه مسئولیتی فراتر از همدردی در قبال کودکان شهید میناب است؛ مسئولیت واقعی ما ثبت حقیقت، پیگیری حقوقی و بین‌المللی این جنایت و پاسخ‌گو کردن عاملان و آمران آن جنایت است. 🔹نام کودکان میناب و لامرد نباید تنها در خاطره‌ها زنده بماند؛ این نام‌ها باید در مسیر دادخواهی نیز ماندگار شوند. وظیفه خود می‌دانم صدای فاطمه‌زهرا و روایت کودکان میناب را به مجامع بین‌المللی برسانم و اجازه ندهم گذر زمان، حقیقت این فاجعه و ضرورت پاسخ‌گویی در قبال آن را به حاشیه براند. 🔸@s_a_araghchi