Russian Embassy in Iran

بخش‌هایی از سخنان سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه فدراسیون روسیه، در هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیویورک، ۴ مهر ۱۴۰۵ «ما قتل آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران، اعضای خانواده ایشان و همچنین مقامات عالی نظامی و سیاسی جمهوری اسلامی ایران را مصداقی غیرقابل‌قبول از دیکته کردن خواسته‌ها از طریق زور می‌دانیم. آنچه بیش از همه موجب نگرانی است، این است که در جریان تجاوز آمریکا و اسرائیل که از ژوئن سال گذشته میلادی آغاز شد، اهداف حملات تنها زیرساخت‌های غیرنظامی ایران نبود، بلکه تاسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز این کشور را که تحت پوشش پادمان‌های آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار داشتند، نیز شامل می‌شد. این اقدامات، لطمه‌ای جبران‌ناپذیر به اعتبار آژانس و کل نظام عدم اشاعه سلاح‌های هسته‌ای وارد کرد. درگیری‌های نظامی در منطقه خلیج فارس و تنگه هرمز در حالی ادامه دارد که پیامدهای زیان‌بار آن برای کشتیرانی و تجارت جهانی برای همگان آشکار است. ما بر این باوریم که ایجاد اعتماد در روابط میان کشورهای ساحلی خلیج فارس، یعنی کشورهای عربی و ایران، شرطی ضروری برای حل‌وفصل این بحران است. «مفهوم تامین امنیت جمعی در منطقه خلیج فارس» که روسیه آن را ارائه کرده، با هدف ایجاد یک معماری باثبات منطقه‌ای تدوین شده است. روسیه در کنار دیگر کشورهای مسئول، آماده است نقشی سازنده در برقراری ثبات در این منطقه راهبردی و مهم ایفا کند. ما معتقدیم که اکنون زمان آن فرا رسیده است که مسئله اصلی خاورمیانه، یعنی تحقق حق مردم فلسطین برای برخورداری از دولت و حاکمیت، بر اساس قطعنامه‌های متعدد سازمان ملل متحد، نیز حل‌وفصل شود. تقریبا یک سال پیش، شورای امنیت سازمان ملل متحد به ابتکار آمریکا «طرح صلح» برای نوار غزه را تصویب کرد، اما در آنجا هنوز صلح برقرار نشده است. همچنان در آنجا سالمندان، زنان و کودکان جان خود را از دست می‌دهند و وضعیت انسانی همچنان بحرانی است. اوضاع در کرانه باختری رود اردن، جایی که اسرائیل فعالیت‌های شهرک‌سازی خود را گسترش می‌دهد نیز رو به وخامت گذاشته است. اگر این روند ادامه پیدا کند، تشکیل کشور فلسطین دیگر امکان‌پذیر نخواهد بود، زیرا دیگر جایی برای آن باقی نخواهد ماند. در چنین شرایطی، امنیت اسرائیل نیز همواره در معرض تهدید قرار خواهد داشت؛ کارشناسان این واقعیت را به‌خوبی درک می‌کنند. از سازمان ملل متحد و از همه ما، یعنی کشورهای عضو، اقدامات فوری و ابتکارهای غیرمتعارف لازم است تا روندهای نامطلوب در خاورمیانه و مناطق پیرامونی مسیر خود را تغییر دهند. موضوع تنها فلسطین نیست، بلکه لبنان، سوریه، یمن، عراق، سودان، سومالی، سودان جنوبی و دیگر کشورهای آفریقایی که در آنها درگیری‌ها همچنان ادامه دارد را نیز شامل می‌شود.»