«Нікуды я ад яе не магу збегчы». Гісторыя сяброўства Марфы Рабковай і Насты Лойкі Кожную раніцу Наста Лойка ішла на працу ў турэмную швейную майстэрню міма акна сталовай. За ім Марфа Рабкова мыла сталы і перадавала талеркі. Наста бачыла сяброўку і думала: яшчэ гадзіна — і яны сустрэнуцца на фабрыцы. Можна будзе расказаць назбіраныя за дзень навіны, нешта спытаць, абмеркаваць прачытанае. Калі іх раскідалі па розных зменах, засталося іншае акно: Наста чакала, пакуль Марфіна брыгада пойдзе з фабрыкі, і паказвала сяброўцы складзенае далонямі сэрца. https://nashaniva.com/402662 Без VPN — https://storage.googleapis.com/nashaniva-by/read.html?page=/402662