د تاریخ پاڼه | افغانانو د تاریخي سپکاوي منلو ته غاړه کېنښوده لیکنه: عبدالله پیکار شاه امانالله، د افغانستان د خپلواکۍ د بېرته ترلاسه کولو اتل او پخوانی پادشاه، د ۱۹۶۰ کال د اپرېل په ۲۵مه د سویس په زوریخ ښار کې د جلاوطنۍ پر مهال وفات شو. د هغه د مزار او په افغانستان کې د ښخولو موضوع د افغانانو لپاره یوازې یوه کورنۍ مسئله نه وه، بلکې له ملي وقار او تاریخي هویت سره هم تړاو درلود. د شهزادګۍ هندیا د روایت له مخې، د پاکستان حکومت غوښتل د شاه امانالله خان له مړینې څخه د سیاسي موخو لپاره ګټه پورته کړي. پاکستان چې هغه مهال یوازې ۱۳ کلن هېواد و، د شاه امانالله د جسد د لېږدولو او په خپله خاوره کې د هغه د ښخولو وړاندیز وکړ. د دې وړاندیز له مخې، پاکستان چمتو و چې د لوړپوړو دولتي چارواکو په حضور کې د هغه د ښخولو مراسم ترسره کړي او پر مزار یې یو ستر ګنبد جوړ کړي. خو ملکه ثریا، د شاه امانالله مېرمن، د دې وړاندیز پر وړاندې کلک دریځ خپل کړ. د شهزادګۍ هندیا د روایت له مخې، هغې وویل: «که د ظاهرشاه حکومت په افغانستان کې د شاه امانالله د ښخولو اجازه را نه کړي، زه چمتو یم چې هغه د مراکشي پوځیانو په هدیره کې خاورو ته وسپارم