چرا روسیه وارد میانجیگری میان پاکستان و طالبان شد؟ انگیزهها، ابزارهای نفوذ و محدودیتهای مسکو نوشتهٔ «روایت من» ورود روسیه به روند میانجیگری میان پاکستان و طالبان را نمیتوان صرفاً تلاشی دیپلوماتیک برای کاهش تنشها دانست. این اقدام در چهارچوب نگرانیهای امنیتی مسکو، رقابتهای منطقهای و تلاش این کشور برای تثبیت جایگاه خود بهعنوان یکی از بازیگران اصلی معادلات افغانستان قابل بررسی است. با این حال، میانجیگری روسیه با فرصتها و محدودیتهای جدی روبهرو است. ۱. چرا مسکو به میانجیگری روی آورده است؟ نگرانی از گسترش تهدیدهای امنیتی: روسیه بیثباتی در افغانستان و تشدید تنش میان پاکستان و افغانستان را عاملی میداند که میتواند زمینهٔ فعالیت گروههای افراطی، بهویژه داعش خراسان (IS-K)، را گسترش دهد. چنین وضعیتی بالقوه امنیت آسیای مرکزی، بهخصوص تاجکستان و اوزبیکستان، را نیز تهدید میکند، منطقهای که برای امنیت ملی روسیه اهمیت ستراتیژیک دارد. پرکردن خلأ دیپلوماتیک و تقویت جایگاه منطقهای: مسکو میکوشد نشان دهد که بدون اتکا به امریکا و ناتو نیز میتواند در مدیریت بحرانهای منطقهای نقش مؤثر ایفا کند.