MY VERSION | МОЯ ВЕРСИЯ

⚠️ چرا تکرار این الگوی موفق در شرایط کنونی ناممکن است؟ پاکستانِ امروز فرسنگ‌ها با شرایط دهه ۱۹۸۰ فاصله دارد و دیگر از آن «فرصت طلایی» خبری نیست: ۱. فقدان اجماع و حمایت بین‌المللی: شرایط جهان و اولویت‌های قدرت‌های بزرگ تغییر کرده است. هیچ کشوری حاضر نیست هزینه‌های سنگین یک جنگ فرسایشی دیگر را در منطقه به دوش بگیرد. ۲. بحران‌های عمیق داخلی و اقتصادی: اسلام‌آباد برخلاف گذشته، نه تنها از حمایت اجتماعی داخلی برخوردار نیست، بلکه با بحران شدید اقتصادی، شورش‌های بزرگ داخلی : بلوچستان، پښتونخوا و تهدیدات روزافزون تحریک طالبان پاکستان (TTP) دست‌پنجه نرم می‌کند. ۳. محدودیت پیمان‌های منطقه‌ای: روی آوردن به پیمان‌های دفاعی با کشورهایی مانند عربستان یا ترکیه نمی‌تواند مشکلات بنیادین این کشور را حل کند، بلکه ممکن است پاکستان را بیش از پیش وارد رقابت‌ها و هزینه‌های جدید منطقه‌ای سازد. 💡 نتیجه‌گیری: پاکستان در دهه ۱۹۸۰ توانست از جنگ افغانستان برای دستیابی به سلاح هسته‌ای، مدرنیزه ساختن اردو و ارتقای جایگاه بین‌المللی خود بیشترین بهره را ببرد. اما امروز، اسلام‌آباد نه پشتوانه بین‌المللی گذشته را دارد، نه اجماع داخلی و نه توان مالی تحمل یک جنگ جدید را. هرگونه تلاش برای بازگشت به الگوی دهه ۱۹۸۰، به جای تکرار موفقیت، بحران‌های موجود پاکستان را عمیق‌تر خواهد ساخت.