MY VERSION | МОЯ ВЕРСИЯ

@janvittag · news · Persian · active

Subscribers 1.4K Subscribers, last 30 days: 1.4K → 1.4K +0 24h
Reach per post (ERR) 7.1%102 avg views
Posting 7.3/day last 12 hours ago
Reactions per 1K views 23.3 👍 ❤ 😁
edited

عایشه وهاب:دیپلوماسی باطالبان، لابی‌گری یا رویکردی واقع‌بینانه؟ نویسنده: زهره یوسف بحث روز عایشه وهاب، دختر جوان افغان که به کانگرس امریکا راه یافته و به‌عنوان نخستین زن افغان و مسلمان در این نهاد شناخته می‌شود، توجه گسترده جامعه مهاجران افغان و همچنان رسانه‌ها و افکار عمومی امریکا را به خود جلب کرده است. رسانه‌های امریکایی به‌طور مداوم با او مصاحبه می‌کنند و درباره افغانستان، طالبان و وضعیت زنان در این کشور از او می پرسند. عایشه وهاب که از پدر و مادری افغان در دهه ۱۹۸۰ در امریکا متولد شده است، در شرایطی به یکی از چهره‌های مطرح سیاسی تبدیل گردیده که افغانستان با وضعیت دشواری روبه‌رو است و زنان در این کشور از حق تحصیل محروم‌اند. طبیعی است که موفقیت یک زن افغان در چنین شرایطی توجه رسانه‌های امریکایی را به خود جلب کند و پرسش‌هایی درباره افغانستان، طالبان و وضعیت زنان مطرح شود. در پاسخ به پرسش‌هایی درباره روابط امریکا و طالبان، عایشه وهاب گفته است که باید راه دیپلوماسی با طالبان باز بماند؛ زیرا افغانستان برای خروج از انزوای سیاسی و اقتصادی و کاهش فقر و مشکلات مردم، به تعامل با جهان نیاز دارد. او به‌خوبی می‌داند که در شرایط کنونی افغانستان، طالبان عملاً قدرت حاکم هستند و گزینه سیاسی دیگری که بتواند در کوتاه‌مدت جایگزین آنان شود، وجود ندارد. از همین رو، او معتقد است که به‌جای ادامه انزوا، باید از مسیر دیپلوماسی برای کاهش مشکلات مردم افغانستان استفاده کرد. این دیدگاه با مخالفت شدید شماری از افغان‌ها روبه‌رو شده و برخی حتی موضع عایشه وهاب را زیر سؤال برده و او را به حمایت از طالبان متهم کرده‌اند. در این جای هیچ شکی نیست که سیاست‌های طالبان در قبال زنان و محدودیت‌های گسترده علیه آنان، مایه تأسف و نگرانی است. اما پرسش اساسی این است که آیا امریکا و جامعه جهانی می‌خواهند با طالبان وارد تعامل شوند یا بار دیگر با آنان وارد جنگ شوند تا از صحنه سیاسی افغانستان کنار زده شوند؟ تجربه دو دهه گذشته نشان داده است که گزینه نظامی راه‌حل پایدار برای افغانستان نبوده است. عایشه وهاب خود را برای عضویت در کانگرس امریکا نامزد کرده و وارد عرصه سیاست این کشور شده است. بنابرین، طبیعی است که نگاه او بیش از هر چیز متوجه سیاست خارجی و منافع امریکا باشد. اگر از زاویه سیاست‌های امروز امریکا و بسیاری از کشورهای جهان به مسئله افغانستان نگاه کنیم، به نظر می‌رسد بخش بزرگی از جامعه جهانی در شرایط کنونی، حفظ ثبات و جلوگیری از فروپاشی افغانستان را بر رویارویی مستقیم با طالبان ترجیح می‌دهد. اگر طالبان عامل اصلی قدرت سیاسی در افغانستان هستند، پرسش این است که آیا می‌توان بدون تعامل با آنان به امنیت و ثبات پایدار در این کشور دست یافت؟ همچنان اگر جهان واقعاً نگران وضعیت زنان افغانستان است، آیا ادامه انزوای افغانستان و فشار اقتصادی، وضعیت زنان و سایر اقشار جامعه را بهتر خواهد کرد یا زندگی مردم عادی را دشوارتر می‌سازد؟ نباید فراموش کنیم که افغانستان در سال‌های گذشته شاهد رقابت‌های سیاسی، اختلافات گسترده و فساد در دوران جمهوری بود. بسیاری از چهره‌های سیاسی آن دوره برای جامعه جهانی شناخته شده‌اند و بعید است که امریکا و سایر کشورها بخواهند بار دیگر همان الگو را به افغانستان بازگردانند. از سوی دیگر، باید از خود بپرسیم که افغانستان تا چه زمانی باید در وضعیت تحریم و محدودیت‌های اقتصادی باقی بماند؟ مردم افغانستان روزبه‌روز با فقر و مشکلات اقتصادی بیشتری دست‌وپنجه نرم می‌کنند. اگر برقراری روابط و تعامل با جهان بتواند راه‌های اقتصادی را به روی مردم افغانستان باز کند، روابط بانکی را تسهیل سازد و زمینه تجارت و سرمایه‌گذاری را فراهم کند، ممکن است در درازمدت حتی زمینه تغییر در برخی سیاست‌های طالبان نیز فراهم شود. هرچه تقابل و انزوای افغانستان ادامه پیدا کند، احتمالاً مردم عادی بیشتر آسیب خواهند دید. بنابرین، بهتر است همان کشوری که با امضای توافق‌نامه دوحه با طالبان وارد مذاکره شد و زمینه خروج نیروهایش از افغانستان را فراهم کرد، اکنون نیز مسیر دیپلوماسی را دنبال کند؛ شاید بتواند طالبان را به تغییر برخی سیاست‌های خود، مخصوصا در زمینه حقوق زنان و دختران، وادار یا قانع کند و زمینه بازگشت تدریجی افغانستان به جامعه جهانی را فراهم سازد. اگر افغانستان را دوست داریم، اگر آرزوی پیشرفت این کشور را داریم و اگر می‌خواهیم مردم افغانستان در رفاه و امنیت زندگی کنند، باید هر حرکت و هر سخنی را که می‌تواند به کاهش مشکلات مردم کمک کند، با دیدی منطقی و واقع‌بینانه ارزیابی کنیم. این ظلم بزرگی در حق یک ملت است که بخش‌هایی از مهاجران افغان در کشورهای غربی در امنیت و رفاه زندگی کنند، اما مردم داخل افغانستان با فقر و مشکلات طاقت‌فرسا دست‌وپنجه نرم نمایند؛ و در عین حال، هر اقدامی که بتواند حتی

Views over time

05010026 Aug 15:1514 Nov 04:2610626 Aug 15:15: 0 views14 Nov 04:26: 106 views
Snapshots we took after posting.
WhenViews
26 Aug 2026, 15:150
14 Nov 2026, 04:26106

Who shared this post

Posts in other channels we index that link to this one. (Forwards with a hidden source can't be traced.)

Nobody yet.