تنگه هرمز و دفاع مشروع ایران از دیدگاه حقوق بین الملل محسن بهاروند، معاون پیشین حقوقی و بینالمللی وزارت امور خارجه و دیپلمات بازنشسته 🔹بهاروند در این یادداشت با استناد به منشور ملل متحد، حملات نظامی علیه ایران مصداق نقض ممنوعیت توسل به زور میداند و بر حق ذاتی ایران برای دفاع مشروع تأکید میکند. او با اشاره به ناکارآمدی شورای امنیت در مهار مخاصمه، استدلال میکند که ایران میتواند برای دفاع از تمامیت ارضی، حاکمیت و استقلال سیاسی خود از ابزارهای مشروع در دسترس استفاده کند؛ مشروط بر آنکه الزامات حقوق بینالملل، از جمله ضرورت و تناسب، رعایت شود. 🔹پرسش محوری متن این است که آیا محدودسازی رفتوآمد یا انسداد تنگه هرمز میتواند در چارچوب دفاع مشروع توجیه شود. نویسنده معتقد است پاسخ به این پرسش بدون بررسی ماهیت و ابعاد مخاصمه ممکن نیست. از نگاه او، هنگامی که حملات نظامی با محاصره دریایی، فشار اقتصادی و تهدید علیه بقای کشور همراه میشود، ارزیابی حقوقی اقدامات ایران در تنگه هرمز نیز باید با توجه به مجموعه این شرایط صورت گیرد، نه صرفاً با اتکا به قواعد یک شاخه از حقوق بینالملل. 🔹بخش دیگر یادداشت به تبدیل تحریمها و شبکه مالی جهانی به ابزار جنگ اختصاص دارد. بهاروند استدلال میکند که سلطه آمریکا بر دلار و نظام بانکی، امکان اعمال فشار گسترده بر اقتصاد و معیشت ایران را فراهم کرده و فشار اقتصادیِ هماهنگ با عملیات نظامی باید در تحلیل کلی مخاصمه لحاظ شود. بااینحال، متن اذعان دارد که پاسخ نظامی به اقدامات غیرنظامی در حوزهای اختلافی از حقوق بینالملل قرار میگیرد و توجیه هر واکنش، از جمله اقدامات مرتبط با تنگه هرمز، مستلزم ارزیابی دقیق ضرورت، تناسب و شرایط واقعی مخاصمه است. متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید: https://irna.ir/xjYGzW @IRNA_1313