🇮🇷سفارت ج.ا.ایران - مسکو🇮🇷

@iraninrussia · Persian · active

Subscribers 7.9K Subscribers, last 30 days: 7.9K → 7.9K −10 24h · +0 7d
Reach per post (ERR) 4.7%372 avg views
Posting 9.9/day last 7 hours ago
Reactions per 1K views 0.0

یکی از دلایل این موضوع آن است که ما همواره در نزدیک‌کردن اقتصاد ایران و روسیه تردیدهایی داشته‌ایم؛ من بارها این موضوع را مطرح کرده‌ام؛ هم خدمت شهید رئیسی، هم خدمت جناب آقای دکتر پزشکیان و هم در گفت‌وگو با بسیاری از مسئولان دیگر. اگر اقتصاد ایران و روسیه به یکدیگر گره بخورند، می‌توانیم بسیاری از مسائل را با همکاری هم پیش ببریم. البته این به معنای حل صددرصد مشکلات نیست. ظرفیت‌های روسیه محدودیت‌هایی دارد و ظرفیت‌های ما نیز محدود است اما در همین چارچوب می‌توان اقدامات مهمی انجام داد. در گذشته، چون مسیرهای دیگری برای همکاری اقتصادی در اختیار داشتیم، به روسیه هم توجه می‌کردیم، اما تمرکز اصلی ما بر این کشور نبود. اکنون فکر می‌کنم فرصت مناسبی فراهم شده تا برنامه‌ریزی جدی‌تری برای گسترش روابط اقتصادی داشته باشیم اما اگر بپرسید کدام حوزه‌ها مهم‌تر هستند، پاسخ را با یک سؤال دیگر مطرح می‌کنم. برخی می‌پرسند اگر روسیه فردا با غرب آشتی کند، آیا ایران را رها نخواهد کرد؟ می‌گویم ممکن است اما راه جلوگیری از چنین اتفاقی در سیاست خارجی و روابط بین‌الملل، ایجاد منافع مشترک است. باید منافعی ایجاد کنیم که دو کشور را به یکدیگر وابسته کند. ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که گاهی حتی برادر، برادر خود را رها می‌کند؛ چه برسد به کشورهایی که ممکن است برداشت‌ها و منافع متفاوتی داشته باشند. بنابراین، باید از این فرصت طلایی استفاده کنیم و ابرپروژه‌هایی را به نتیجه برسانیم که وابستگی متقابل ایجاد می‌کنند. یکی از این پروژه‌ها، کریدور شمال ـ جنوب است؛ همین روزهای اخیر، در کنفرانس والدای، آقای پوتین دوباره به کریدور شمال ـ جنوب اشاره کرد. اهمیت این کریدور چیست؟ این مسیر برای روسیه اهمیت راهبردی دارد. البته به اعتقاد من، برای ایران نیز باید راهبردی باشد. روسیه به‌خوبی متوجه شده غرب می‌خواهد این کشور را دچار فرسایش و خستگی کند. روسیه به دریای سیاه وابستگی زیادی دارد؛ زیرا بخش مهمی از صادرات و واردات خود را از طریق این دریا انجام می‌دهد اما به تعبیر من، کلید دریای سیاه در دست ناتو است؛ زیرا ترکیه عضو ناتو است و بر مسیرهای ارتباطی این دریا تسلط دارد. یکی از دلایلی که روسیه در این منطقه می‌جنگد، همین مسئله دریای سیاه است. برای مثال، چرا روسیه در سال 2014 شبه‌جزیره کریمه را تصرف کرد؟ روسیه با بیش از 17 میلیون کیلومتر مربع وسعت، به دلیل اهمیت دسترسی به دریای سیاه چنین اقدامی انجام داد. اگر کریمه را نمی‌گرفت، به اعتقاد روس‌ها، دسترسی این کشور به دریای سیاه با مشکل جدی مواجه می‌شد. امروز نیز یکی از دلایل جنگ در مسیر اودسا، مسئله دسترسی به دریای سیاه است اما روسیه به این نتیجه رسیده که حتی اگر در این منطقه بجنگد، باز هم تهدیدهای ژئوپلیتیکی باقی می‌مانند. بنابراین، باید مسیرهای دیگری برای تنفس اقتصادی و ارتباط با جهان پیدا کند. یکی از بهترین این مسیرها، عبور از ایران است؛ یعنی همان کریدور شمال ـ جنوب؛ البته کریدور شمال ـ جنوب اساساً فقط برای روابط ایران و روسیه طراحی نشده بود. فلسفه اصلی آن این بود که به‌جای حمل کالا از جنوب شرق آسیا به اروپا از مسیری حدود 17 هزار کیلومتری، بتوان این مسیر را از طریق ایران و روسیه به حدود هفت هزار کیلومتر کاهش داد اما امروز روسیه به این کریدور نیاز بیشتری پیدا کرده است؛ زیرا می‌تواند از طریق آن، بخشی از محدودیت‌های ژئوپلیتیکی خود را کاهش دهد. این یک فرصت طلایی برای ایران است. باید با سرعت بیشتری، همراه با روسیه، این کریدور را تکمیل کنیم. امروز این مسیر به اقتصاد ایران و روسیه کمک می‌کند، اما جنگ‌ها برای همیشه ادامه پیدا نمی‌کنند. روزی جنگ پایان می‌یابد و این مسیر می‌تواند به اروپا نیز امتداد پیدا کند. در نتیجه، ضریب امنیت ایران افزایش خواهد یافت. امروز مفهوم امنیت و توسعه کاملاً به یکدیگر گره خورده‌اند. هرچه کشوری توسعه‌یافته‌تر باشد، مسیرهای ارتباطی بیشتری داشته باشد و کشورهای دیگر را به خود وابسته کند، ضریب امنیت آن نیز افزایش می‌یابد. گاهی در ایران برداشت‌های نادرستی مطرح می‌شود. برای مثال، بعضی می‌گویند پتر کبیر گفته بود روسیه باید به آب‌های گرم خلیج فارس دسترسی پیدا کند و اکنون روس‌ها همان هدف را دنبال می‌کنند اما مسئله امروز این نیست؛ این مسیر یک ارتباط دوسویه است. برخی نیز مسائل زیست‌محیطی را مطرح می‌کنند. قطعاً محیط زیست باید حفظ شود، اما توسعه نیز باید انجام شود. باید معیارهایی تعیین کنیم که هم محیط زیست حفظ شود و هم جلوی توسعه گرفته نشود. گاهی هم می‌گویند قراردادی که با روسیه بسته شده، مثلاً صد یا دویست میلیون دلار گران‌تر است اما باید دید تأخیر در اجرای پروژه، هر سال چه میزان درآمد و فرصت اقتصادی را از کشور می‌گیرد.

Views over time

010020021 Oct 19:4212 Nov 18:2320421 Oct 19:42: 0 views12 Nov 18:23: 204 views
Snapshots we took after posting.
WhenViews
21 Oct 2026, 19:420
12 Nov 2026, 18:23204

Who shared this post

Posts in other channels we index that link to this one. (Forwards with a hidden source can't be traced.)

Nobody yet.