🇮🇷سفارت ج.ا.ایران - مسکو🇮🇷

@iraninrussia · Persian · active

Subscribers 7.9K Subscribers, last 30 days: 7.9K → 7.9K −10 24h · +0 7d
Reach per post (ERR) 4.7%372 avg views
Posting 9.9/day last 7 hours ago
Reactions per 1K views 0.0

هم‌زمان با آغاز آنچه روس‌ها «عملیات نظامی ویژه» علیه اوکراین می‌نامند، دوباره به همین موضوع اشاره کرد. او گفت؛ "ما برای پیوستن به ساختارهای غربی اعلام آمادگی کردیم، اما ما را نپذیرفتند."، تفاوت ما با روس‌ها در همین‌جاست. ما از نخستین روزهای انقلاب شعار «مرگ بر آمریکا، مرگ بر شوروی و مرگ بر انگلیس» سر دادیم؛ شاید برخی به این رویکرد انتقاد کنند و بگویند شما چرا برای مذاکره و حل مسائل به سراغ آمریکا نرفتید؟ البته امروز این انتقاد چندان وارد نیست؛ زیرا ما چند بار برای مذاکره اقدام کردیم و مسائل حل نشد اما ممکن است برخی بگویند شما در گذشته به اندازه کافی جدی نبودید یا ادبیات دیپلماسی جهان را درک نمی‌کردید. در مقابل، روسیه کشوری بود که واقعاً تلاش کرد با آمریکا و غرب همکاری کند. روسیه می‌گفت من کشوری اروپایی و متعلق به جهان غرب هستم؛ مرا به رسمیت بشناسید. روس‌ها خواسته بسیار بزرگی نداشتند؛ می‌گفتند در مدیریت جهانی، به اندازه وزن و جایگاه روسیه به ما سهم بدهید تا بتوانیم با یکدیگر همکاری کنیم اما غرب حاضر نشد چنین کاری انجام دهد امروز روس‌ها می‌گویند ما ماهیت غرب را از نوع رفتار و عملکرد آن در قبال خودمان شناختیم. برداشت امروز روسیه این است که غرب به‌دنبال تجزیه این کشور است در سال 2008 مسئله گرجستان رخ داد. در سال 2014 تحولات اوکراین اتفاق افتاد و روسیه شبه‌جزیره کریمه را تصرف کرد. از سال 2014 تا 2022 نیز، به تعبیر روس‌ها، هشت سال تلاش شد که کار به جنگ منجر نشده و به غرب فهمانده شود ضرورتی ندارد اوکراین عضو ناتو شود یا غرب در این منطقه دخالت کند. برداشت امروز روسیه این است که غرب به‌دنبال تجزیه این کشور است. روس‌ها معتقدند غرب نمی‌تواند روسیه مقتدر را تحمل کند و ترجیح می‌دهد روسیه به کشوری کوچک‌تر تبدیل شود. بنابراین، روسیه امروز در حال جنگ با غرب است؛ جنگی که خود روس‌ها نیز آن را جنگی تمدنی می‌دانند. حالا پاسخ سؤال شما روشن‌تر می‌شود. چرا روسیه صراحت بیشتری در حمایت از ایران دارد؟ چون روسیه عملاً وارد جنگ شده اما چین چنین وضعیتی ندارد. چین همچنان سیاستی را دنبال می‌کند که بر اساس آن، سر خود را پایین می‌اندازد و بر پیشبرد برنامه‌هایش تمرکز می‌کند. چینی‌ها برنامه‌ریزی بلندمدت دارند. می‌گویند در سال 2030 باید به این نقطه برسیم، در سال 2040 به نقطه دیگری و در سال 2050 به اهداف بعدی دست پیدا کنیم. امروز قدرت چین به‌صورت چشم‌گیری در حال افزایش است و نوع حرکت این کشور در جهان کم‌نظیر است اما چین هنوز علاقه‌ای ندارد که خود را به‌طور کامل درگیر تقابل مستقیم کند. به همین دلیل، شاید در مقایسه با روسیه، مواضع خود را با صراحت کمتری بیان می‌کند. روسیه اکنون عملاً درگیر جنگ است و رفتار غرب را از نزدیک تجربه می‌کند. نکته دیگری را هم باید در نظر گرفت؛ زمانی که روسیه با قطعنامه‌های شش‌گانه تحریمی علیه ایران در شورای امنیت همراهی کرد، در دوره‌ای قرار داشت که تلاش می‌کرد با غرب به تفاهم برسد. حتی اگر مواضع آقای مدودف را بررسی کنید، می‌بینید که امروز مواضع بسیار ضدغربی دارد، اما در گذشته او را فردی متمایل به غرب می‌دانستند. این نشان می‌دهد که در آن دوران، نوعی تقسیم کار و تلاش برای نزدیک‌شدن به غرب وجود داشت اما وقتی روس‌ها با سرسختی غرب مواجه شدند، به برداشت تازه‌ای از ماهیت آن رسیدند. موضوع دوم این است که روس‌ها متوجه شده‌اند غرب در قبال ایران نیز رفتارهایی مبتنی بر استانداردهای دوگانه و غیرمنطقی داشته است. روس‌ها می‌دانند ما به سمت ساخت بمب اتم حرکت نکرده‌ایم. همچنین می‌دانند که ایران به‌دنبال جنگ و درگیری نبوده و تلاش کرده از وقوع جنگ جلوگیری کند. در مقابل، رفتار آمریکا و غرب را در قبال ایران مشاهده کرده‌اند. بنابراین، بر اساس این پیشینه، امروز مواضع روسیه صریح‌تر شده است. شما دیدید که درباره دو قطعنامه نیز چنین اتفاقی افتاد. قطعنامه نخست ظاهراً از سوی بحرین پیشنهاد شده بود، اما در اصل آمریکایی‌ها و برخی کشورهای اروپایی پشت آن بودند. هدفشان این بود که به تعبیر خودشان، علیه ایران اجماع ایجاد کنند و برای بازکردن تنگه هرمز اقدام کنند. روسیه در آن مقطع این قطعنامه را وتو کرد. موضوع دوم، مسئله قطعنامه 1737 و ماجرای اسنپ‌بک بود. روسیه از ابتدا معتقد بود که قطعنامه‌ها پایان یافته‌اند و امکان بازگشت آن‌ها وجود ندارد. در نهایت نیز در این زمینه مکاتبه و موضع‌گیری کرد. تسنیم: فرمایش شما مرا به یاد مصاحبه سیف‌الاسلام قذافی انداخت؛ زمانی که پس از اتفاقات لیبی، درباره روابط با غرب صحبت می‌کرد. او می‌گفت ما تصور می‌کردیم با غرب در حال دوست‌شدن هستیم و دیگر جزئی از جهان غرب محسوب می‌شویم، اما بعد دیدیم ناتو چه بلایی بر سر لیبی آورد. با این حال، به نظر می‌رسد هنوز برخی تصور می‌کنند غرب روزی روی خوش خود را به آن‌ها نشان خواهد داد.

Views over time

010020021 Oct 19:4212 Nov 18:2322021 Oct 19:42: 0 views12 Nov 18:23: 220 views
Snapshots we took after posting.
WhenViews
21 Oct 2026, 19:420
12 Nov 2026, 18:23220

Who shared this post

Posts in other channels we index that link to this one. (Forwards with a hidden source can't be traced.)

Nobody yet.