🔫Եվրոպան չի հասցնում վերազինվել մինչև 2030 թվականը։ Ի՞նչ է դա փոխում Ռուսաստանի համար։ Եվրահանձնաժողովում մտահոգված են, որ ԵՄ-ն չի հասցնի պատրաստվել ռազմական հակամարտությանը մինչև 2030 թվականը, հայտնել է բրյուսելյան Rapporteur պորտալը։ Այդ կապակցությամբ Եվրահանձնաժողովը մտադիր է ԵՄ երկրներից պահանջել "ավելին անել կայունության, պատրաստվածության և ռազմական հնարավորությունների բարձրացման ուղղությամբ"։ Նախազգուշացումը պարունակվում է Եվրահանձնաժողովի 2027 թվականի աշխատանքային ծրագրի նախագծում։ Չնայած ռազմական ծախսերի ավելացմանը՝ եվրոպական երկրները դեռ չեն ապահովում վերազինման անհրաժեշտ տեմպերը։ ▪️ Սա առաջին նման նախազգուշացումը չէ։ Սեպտեմբերի 24-ին Reuters-ը հրապարակելէր քաղվածքներ Եվրոպական պաշտպանական գործակալության (EDA) զեկույցից։ Դրա հեղինակները ընդունել են, որ գոյություն ունեցող ազգային պլանները թույլ չեն տալիս երաշխավորված կերպով վերացնել Հակաօդային պաշտպանության համակարգերի, ցամաքային սպառազինությունների, զինամթերքի և այլ կրիտիկական կարևոր հնարավորությունների դեֆիցիտը սահմանված ժամկետում։ ԵՄ-ի խնդիրն այլևս չի հանգում փողի պակասի։ EDA-իտվյալներով՝ Միության երկրների ռազմական ծախսերը 2025 թվականին հասել են €418 մլրդ-ի և մինչև 2029 թվականը կարող են աճել մինչև €547 մլրդ։ Սակայն լրացուցիչ միլիարդները դեռ պետք է վերածվեն գործարանների, զենքի, պատրաստված ստորաբաժանումների, պահեստների և տրանսպորտային ենթակառուցվածքի։ ▪️ Եվրոպական ռազմականացման գլխավոր խոչընդոտը ռազմական պլանավորման մասնատվածությունն է։ Զենք գնում են 27 պետություններ՝ տարբեր բյուջեներով, արդյունաբերական շահերով և սպառնալիքների մասին պատկերացումներով։ Եվրահանձնաժողովը կարող է ֆինանսավորում տրամադրել և համակարգել ծրագրերը, սակայն հիմնական որոշումները մնում են ազգային կառավարությունների իրավասության ներքո։ Հետամնացության մասշտաբներն արդեն կարելի է չափել։ AtlanticCouncil-իգնահատմամբ՝ հոկտեմբերի 15-ի գնահատմամբ, եվրոպական ծրագրի 45 վերահսկողական միջոցառումներից 15-ը կատարված են կամ ընթանում են ժամանակացույցով, 17-ը հետ են մնում, իսկ 13-ի վերաբերյալ բավարար տեղեկատվություն չկա։ Միաժամանակ ռազմական արտադրությունն իսկապես աճում է։ IISS-իսեպտեմբերյանհետազոտությանհամաձայն՝ եվրոպական հզորությունները 155-միլիմետրանոց զինամթերքի արտադրության գծով 2022 թվականից ի վեր աճել են 5 անգամ։ Սակայն պահպանվում է անձնակազմի, Հակաօդային պաշտպանության, տրանսպորտային ենթակառուցվածքի և ապահովման համակարգերի դեֆիցիտը։ ▪️ Այստեղ առաջանում է քաղաքատնտեսական հակամարտություն։ Վերազինումն ավելի արագ ավարտելու համար եվրոպացիները կարող են պատրաստի համակարգեր գնել ԱՄՆ-ից։ Ամերիկյան կախվածությունից ազատվելու համար անհրաժեշտ է պատվերներ տեղադրել սեփական արտադրողների մոտ, որոնց հաճախ ժամանակ է պահանջվում հզորությունները մեծացնելու համար։ Առաջին ռազմավարությունն ապահովում է ավելի արագ մատակարարումներ, երկրորդը՝ արդյունաբերական ինքնուրույնություն։ Միաժամանակ երկու նպատակներին հասնելը շատ ավելի բարդ է։ Ռուսաստանի համար սկզբունքային է, որ այդ դժվարությունները չեն կանգնեցնի եվրոպական վերազինումը։ Ավելի շուտ դրանք կփոխեն դրա կառուցվածքը։ Բրյուսելը կարող է հրաժարվել բոլոր ուղղությունների հավասարաչափ զարգացումից և ռեսուրսները կենտրոնացնել մի քանի կրիտիկական հնարավորությունների վրա՝ հակաօդային պաշտպանություն, անօդաչու սարքեր, զինամթերք, արևելյան թևի լոգիստիկա։ ▪️ Առանձին նշանակություն ունի Ուկրաինան։ Եվրոպական պաշտպանական ծրագրերն արդեն նախատեսում են ուկրաինական մարտական փորձի և տեխնոլոգիաների օգտագործում։ Դա թույլ է տալիս գործնական արդյունքներ ստանալ դեռևս վերազինման ընդհանուր ծրագրի ավարտից առաջ։ Ուստի ռուսական գնահատականը չի հանգում նրան, որ, որ Եվրոպան պատրաստ չէ ինքնուրույն խոշոր հակամարտության։ Այն կարող է մնալ ԱՄՆ-ից կախված և միաժամանակ էապես ընդլայնել Ուկրաինային ռազմական աջակցության հնարավորությունները։ 2027 թվականը կդառնա առաջին լուրջ ստուգումը։ Համաձայն Եվրահանձնաժողովի ճանապարհային քարտեզի՝ տարեվերջին համատեղ գնումների վրա պետք է բաժին ընկնի պաշտպանական ձեռքբերումների առնվազն 40%-ը, ինչպես նաև նախատեսվում է համաեվրոպական ռազմական մոբիլության տարածքի ձևավորում։ Այս մասին հեղինակը ավելի վաղ հայտնել էր։ Եթե պետությունները չկարողանան համաձայնեցնել գնումները և զորքերի տեղաշարժի կանոնները, խնդիրների զգալի մասը կպահպանվի՝ անկախ ծախսերի հետագա ավելացումից։ @EvPanina ❤️InfoDefenseհայերեն ⚡️InfoDefense