Ці можна сказаць, што Беларусь — краіна руін? Ініцыятыва «Архіў VEHA» сабрала фотаздымкі з сямейных архіваў, на якіх людзі пазіруюць на фоне разбураных замкаў, сядзібаў ці цэркваў. Яны ўвайшлі ў кнігу «Руіны Беларусі». «Для беларускага грамадства сама памяць доўгі час была звязаная з небяспекай... Так паступова слабее сувязь з канкрэтным месцам і адчуванне прыналежнасці да яго. Руіны становяцца проста руінамі, без кантэксту», — кажа куратарка VEHA Леся Пчолка. Аўтары паспрабавалі паглядзець на руіны як на сведкаў гісторыі. «Руіны Беларусі» сталі па выніку не фотакнігай, а дакументам, калі хочаце, — даведнікам пра працэсы трансфармацыі культурнага ландшафту Беларусі. Пра войны, страты, знікненне і змяненне месцаў памяці», — лічыць Леся. Праблема востра паўстае і сёння, калі многія беларусы знаходзяцца ў вымушанай эміграцыі, нагадвае яна: «Чалавек можа пакінуць краіну, а яго дом за гэты час можа прымусова змяніць уладальніка ці быць знесены» Мы паразмаўлялі з Лесяй Пчолкай пра гэты праект і прадстаўляем падборку фотаздымкаў (hier ist auf Deutsch).