Чытайце эсэ Змітра Вішнёва ў беларускім праекце дekoder’а (und hier ist eine Deutsche Version) «Я прыйшоў да сваёй беларускасці праз кнігі, сяброў і ўніверсітэт... Захапіўся выданнем беларускіх кніг і сам стаў пісаць па-беларуску. Праслыў я і скандалістам, бо творчае хуліганства — частка маёй унутранай свабоды. І я ні аб чым не шкадую і ганаруся гэтым», — прызнаецца пісьменнік, паэт і перформер Зміцер Вішнёў. Вішнёў успамінае, як сам станавіўся беларускім аўтарам, літаратурную тусоўку 90-х і перформанс з труной, распавядае пра стварэнне руху «Бум-Бам-Літ» і выдавецтва «Галіяфы», а таксама пра эміграцыю ў Германію. Але гэты тэкст не толькі пра мінулае: «Перакананы, што ў недалёкай будучыні Мінск вернецца ў свой натуральны стан — у Менск».