🔫 23 кастрычніка 2002 года памёр Мікола Рулінскі — беларускі вайсковы і грамадскі дзеяч, ураджэнец Брэстчыны. Ён нарадзіўся 23 красавіка 1923 года ў Баранавічах. Вучыўся ў Віленскай беларускай гімназіі, дзе далучыўся да беларускага грамадскага руху. Пазней працягнуў адукацыю ў Наваградскай настаўніцкай семінарыі. У канцы 1943 года Рулінскі далучыўся да коннага эскадрона Барыса Рагулі, а ў 1944-м — да беларускага батальёна «Дальвіц», дзе стаў інструктарам. У кастрычніку таго ж года разам з Піліпам Давідчыкам ён выратаваў архіў Кастуся Езавітава з Рыгі. Пасля заканчэння вайны Рулінскі апынуўся ў Польшчы і працаваў у Міністэрстве нованабытых земляў. У 1949 годзе яго арыштавалі і асудзілі на 25 гадоў савецкіх лагераў. Ён адбываў пакаранне ў Сібіры і Омску, а ў 1957 годзе вызваліўся і пераехаў у Грыгішкі каля Вільні. Да пенсіі працаваў на папяровай фабрыцы. Пісаў вершы, маляваў краявіды, а з канца 1980-х удзельнічаў у дзейнасці беларускіх грамадскіх арганізацый у Вільні. Быў дэлегатам Першага з’езда беларусаў свету і ўдзельнічаў у працы Таварыства беларускай культуры. Яго пахавалі ў Грыгішках пад бел-чырвона-белым сцягам з выявай Пагоні.