💉 20 кастрычніка 1836 года ў вёсцы Красцінава (сёння 🕊 Драгічынскі раён Брэсцкай вобласці) нарадзіўся хірург, грамадскі дзеяч Сігізмунд Свянціцкі. Нарадзіўся ў сям’і небагатага шляхціца. Адукацыю атрымаў у 🏹 Пінску і Мінску, пасля паступіў на медыцынскі факультэт Маскоўскага ўніверсітэта, але праз удзел у студэнцкім руху быў вымушаны перапыніць вучобу. Далей навучаўся ў Пецярбургскай медыка-хірургічнай акадэміі, якую скончыў з залатым медалём, атрымаў ступень доктара медыцыны (1864). З 1870 года працаваў старшым лекарам ваеннага шпіталя ў Мінску. Ініцыяваў адкрыццё першай у горадзе «лякарні для бедных прыходных хворых» (1879). У 1874 годзе правёў адну з першых на тэрыторыі Беларусі аперацый на плечавым суставе з выкарыстаннем уласнага «ушчамлявальнага прыбора». У 1883 годзе сумесна з Іванам Стржалкам правёў складаную гінекалагічную аперацыю. Займаўся пытаннямі хірургіі, тэрапіі, эпідэміялогіі, дэрматалогіі, арганізацыі аховы здароўя. Адзін з першых у Беларусі звярнуў увагу на феномен імунітэту. Узначальваў Таварыства мінскіх урачоў, арганізаваў санітарную камісію па барацьбе з халерай (1884). Свянціцкі таксама вядомы як чалавек, блізкі да Элізы Ажэшкі. Паводле некаторых звестак, стаў прататыпам героя яе рамана «Апошняе каханне». Памёр 21 траўня 1910 года ў Мінску. Пахаваны на Кальварыйскіх могілках у Мінску. Разам з ім пахаваная яго жонка Марыя з Міцкевічаў — пляменніца Адама Міцкевіча. У Мінску дагэтуль захаваўся ягоны дом на вуліцы Леніна, 13 — сёння помнік архітэктуры рэгіянальнага значэння.